şöhret
Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish شهرت, from Arabic شُهْرَة (šuhra).
Pronunciation
- IPA(key): /ʃø̞h.rɛt/
Noun
şöhret (definite accusative şöhreti, plural şöhretler)
- fame
- Synonym: ün
Declension
Inflection | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | şöhret | |||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | şöhreti | |||||||||||||||||||||||||
Singular | Plural | |||||||||||||||||||||||||
Nominative | şöhret | şöhretler | ||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | şöhreti | şöhretleri | ||||||||||||||||||||||||
Dative | şöhrete | şöhretlere | ||||||||||||||||||||||||
Locative | şöhrette | şöhretlerde | ||||||||||||||||||||||||
Ablative | şöhretten | şöhretlerden | ||||||||||||||||||||||||
Genitive | şöhretin | şöhretlerin | ||||||||||||||||||||||||
|