körlük
Turkish
Etymology
From kör + -lük.
Noun
körlük (definite accusative körlüğü, plural körlükler)
- blindness
Declension
Inflection | ||
---|---|---|
Nominative | körlük | |
Definite accusative | körlüğü | |
Singular | Plural | |
Nominative | körlük | körlükler |
Definite accusative | körlüğü | körlükleri |
Dative | körlüğe | körlüklere |
Locative | körlükte | körlüklerde |
Ablative | körlükten | körlüklerden |
Genitive | körlüğün | körlüklerin |