ψευδοβούνιον
Ancient Greek
Etymology
From ψευδής (pseudḗs, “false”) + βούνιον (boúnion, “earthnut”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pseu̯.do.bǒː.ni.on/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /psew.doˈbu.ni.on/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pseβ.ðoˈβu.ni.on/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /psev.ðoˈvu.ni.on/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /psev.ðoˈvu.ni.on/
Noun
ψευδοβούνῐον • (pseudoboúnion) n (genitive ψευδοβουνῐ́ου); second declension
- Cretan pimpinell (Pimpinella cretica)
Inflection
Second declension of τὸ ψευδοβούνῐον; τοῦ ψευδοβουνῐ́ου (Attic)
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ ψευδοβούνῐον tò pseudoboúnion | τὼ ψευδοβουνῐ́ω tṑ pseudobouníō | τᾰ̀ ψευδοβούνῐᾰ tà pseudoboúnia | ||||||||||
Genitive | τοῦ ψευδοβουνῐ́ου toû pseudobouníou | τοῖν ψευδοβουνῐ́οιν toîn pseudobouníoin | τῶν ψευδοβουνῐ́ων tôn pseudobouníōn | ||||||||||
Dative | τῷ ψευδοβουνῐ́ῳ tôi pseudobouníōi | ψευδοβουνῐ́οιν pseudobouníoin | τοῖς ψευδοβουνῐ́οις toîs pseudobouníois | ||||||||||
Accusative | τὸ ψευδοβούνῐον tò pseudoboúnion | ψευδοβουνῐ́ω pseudobouníō | τᾰ̀ ψευδοβούνῐᾰ tà pseudoboúnia | ||||||||||
Vocative | ψευδοβούνῐον pseudoboúnion | ψευδοβουνῐ́ω pseudobouníō | ψευδοβούνῐᾰ pseudoboúnia | ||||||||||
Notes: |
|
Further reading
- ψευδοβούνιον in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ψευδοβούνιον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette