συγκόπτομαι
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.kóp.to.mai̯/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋˈkop.to.mɛ/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syŋˈkop.to.mɛ/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syŋˈɡop.to.me/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siŋˈɡop.to.me/
Verb
σῠγκόπτομαι • (sunkóptomai)
- first-person singular present mediopassive indicative of σῠγκόπτω (sunkóptō)
Greek
Pronunciation
- IPA(key): /siŋˈɡo.pto.me/
- Hyphenation: συ‧γκό‧πτο‧μαι
- Old Hyphenation: συγ‧κό‧πτο‧μαι
- Homophone: συγκόπτομε (sygkóptome)
Verb
συγκόπτομαι • (sygkóptomai) passive (simple past συγκόπηκα, active συγκόπτω)
- I am shortened
Conjugation
- for this verb's full conjugation see the active form