συγγενικός
Ancient Greek
Etymology
From σύν (sún) + γενικός (genikós).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.ɡe.ni.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋ.ɡe.niˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syɲ.ɟe.niˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syɲ.ɟe.niˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siɲ.ɟe.niˈkos/
Adjective
σῠγγενῐκός • (sungenikós) m (feminine σῠγγενῐκή, neuter σῠγγενῐκόν); first/second declension
- (of a predisposition to disease) congenital or hereditary
- of or for kinsmen, between kinfolk
- (metaphoric) kindred, of a common kind
Inflection
First and second declension of σῠγγενῐκός; σῠγγενῐκή; σῠγγενῐκόν (Attic)
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | σῠγγενῐκός sungenikós | σῠγγενῐκή sungenikḗ | σῠγγενῐκόν sungenikón | σῠγγενῐκώ sungenikṓ | σῠγγενῐκᾱ́ sungenikā́ | σῠγγενῐκώ sungenikṓ | σῠγγενῐκοί sungenikoí | σῠγγενῐκαί sungenikaí | σῠγγενῐκᾰ́ sungeniká | |||||
Genitive | σῠγγενῐκοῦ sungenikoû | σῠγγενῐκῆς sungenikês | σῠγγενῐκοῦ sungenikoû | σῠγγενῐκοῖν sungenikoîn | σῠγγενῐκαῖν sungenikaîn | σῠγγενῐκοῖν sungenikoîn | σῠγγενῐκῶν sungenikôn | σῠγγενῐκῶν sungenikôn | σῠγγενῐκῶν sungenikôn | |||||
Dative | σῠγγενῐκῷ sungenikôi | σῠγγενῐκῇ sungenikêi | σῠγγενῐκῷ sungenikôi | σῠγγενῐκοῖν sungenikoîn | σῠγγενῐκαῖν sungenikaîn | σῠγγενῐκοῖν sungenikoîn | σῠγγενῐκοῖς sungenikoîs | σῠγγενῐκαῖς sungenikaîs | σῠγγενῐκοῖς sungenikoîs | |||||
Accusative | σῠγγενῐκόν sungenikón | σῠγγενῐκήν sungenikḗn | σῠγγενῐκόν sungenikón | σῠγγενῐκώ sungenikṓ | σῠγγενῐκᾱ́ sungenikā́ | σῠγγενῐκώ sungenikṓ | σῠγγενῐκούς sungenikoús | σῠγγενῐκᾱ́ς sungenikā́s | σῠγγενῐκᾰ́ sungeniká | |||||
Vocative | σῠγγενῐκέ sungeniké | σῠγγενῐκή sungenikḗ | σῠγγενῐκόν sungenikón | σῠγγενῐκώ sungenikṓ | σῠγγενῐκᾱ́ sungenikā́ | σῠγγενῐκώ sungenikṓ | σῠγγενῐκοί sungenikoí | σῠγγενῐκαί sungenikaí | σῠγγενῐκᾰ́ sungeniká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
σῠγγενῐκῶς sungenikôs | σῠγγενῐκώτερος sungenikṓteros | σῠγγενῐκώτᾰτος sungenikṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Further reading
- “συγγενικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- συγγενικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Greek
Pronunciation
- IPA(key): [siŋɟɛniˈkɔs]
Adjective
συγγενικός • (syngenikós) m (feminine συγγενική, neuter συγγενικό)
- related, interrelated, relational
Declension
Declension of συγγενικός
number case \\ gender | singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | συγγενικός • | συγγενική • | συγγενικό • | συγγενικοί • | συγγενικές • | συγγενικά • |
genitive | συγγενικού • | συγγενικής • | συγγενικού • | συγγενικών • | συγγενικών • | συγγενικών • |
accusative | συγγενικό • | συγγενική • | συγγενικό • | συγγενικούς • | συγγενικές • | συγγενικά • |
vocative | συγγενικέ • | συγγενική • | συγγενικό • | συγγενικοί • | συγγενικές • | συγγενικά • |
derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συγγενικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συγγενικός, etc.) |