στοιχειακός
Ancient Greek
Etymology
στοιχεῖον (stoikheîon, “a simple sound of the voice, as the first element of language”) + -ᾰκός (-akós)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /stoi̯.kʰeː.a.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /sty.kʰi.aˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /sty.çi.aˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /sty.çi.aˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /sti.çi.aˈkos/
Adjective
στοιχειᾰκός • (stoikheiakós) m (feminine στοιχειᾰκή, neuter στοιχειᾰκόν); first/second declension
- literal, alphabetic
- 1115 – 1195, Eustathius of Thessalonica, Collected Works 35.24
Declension
First and second declension of στοιχειᾰκός; στοιχειᾰκή; στοιχειᾰκόν (Attic)
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | στοιχειᾰκός stoikheiakós | στοιχειᾰκή stoikheiakḗ | στοιχειᾰκόν stoikheiakón | στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ | στοιχειᾰκᾱ́ stoikheiakā́ | στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ | στοιχειᾰκοί stoikheiakoí | στοιχειᾰκαί stoikheiakaí | στοιχειᾰκᾰ́ stoikheiaká | |||||
Genitive | στοιχειᾰκοῦ stoikheiakoû | στοιχειᾰκῆς stoikheiakês | στοιχειᾰκοῦ stoikheiakoû | στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn | στοιχειᾰκαῖν stoikheiakaîn | στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn | στοιχειᾰκῶν stoikheiakôn | στοιχειᾰκῶν stoikheiakôn | στοιχειᾰκῶν stoikheiakôn | |||||
Dative | στοιχειᾰκῷ stoikheiakôi | στοιχειᾰκῇ stoikheiakêi | στοιχειᾰκῷ stoikheiakôi | στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn | στοιχειᾰκαῖν stoikheiakaîn | στοιχειᾰκοῖν stoikheiakoîn | στοιχειᾰκοῖς stoikheiakoîs | στοιχειᾰκαῖς stoikheiakaîs | στοιχειᾰκοῖς stoikheiakoîs | |||||
Accusative | στοιχειᾰκόν stoikheiakón | στοιχειᾰκήν stoikheiakḗn | στοιχειᾰκόν stoikheiakón | στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ | στοιχειᾰκᾱ́ stoikheiakā́ | στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ | στοιχειᾰκούς stoikheiakoús | στοιχειᾰκᾱ́ς stoikheiakā́s | στοιχειᾰκᾰ́ stoikheiaká | |||||
Vocative | στοιχειᾰκέ stoikheiaké | στοιχειᾰκή stoikheiakḗ | στοιχειᾰκόν stoikheiakón | στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ | στοιχειᾰκᾱ́ stoikheiakā́ | στοιχειᾰκώ stoikheiakṓ | στοιχειᾰκοί stoikheiakoí | στοιχειᾰκαί stoikheiakaí | στοιχειᾰκᾰ́ stoikheiaká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
στοιχειᾰκῶς stoikheiakôs | στοιχειᾰκώτερος stoikheiakṓteros | στοιχειᾰκώτᾰτος stoikheiakṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
- στοιχειᾰκῶς (stoikheiakôs)
References
- “στοιχειακός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- «στοιχειᾰκός» on page 1,432/2 of Liddell & Scott’s Greek–English Lexicon (8th ed., 1897), Oxford: At the Clarendon Press