κυνοκράμβη
Ancient Greek
Etymology
From κῠ́ων (kúōn, “dog”) + κράμβη (krámbē, “cabbage”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ky.no.krám.bɛː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ky.noˈkram.be̝/
- (4th CE Koine) IPA(key): /cy.noˈkram.bi/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /cy.noˈkram.bi/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ci.noˈkram.bi/
Noun
κῠνοκρᾰ́μβη • (kunokrámbē) f (genitive κῠνοκρᾰ́μβης); first declension
- dog's mercury (Mercurialis perennis)
- Synonym: κυνέα (kunéa)
- dogbane (Cionura erecta)
- Synonym: ἀπόκυνον (apókunon)
Declension
First declension of ἡ κῠνοκρᾰ́μβη; τῆς κῠνοκρᾰ́μβης (Attic)
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ κῠνοκρᾰ́μβη hē kunokrámbē | τὼ κῠνοκρᾰ́μβᾱ tṑ kunokrámbā | αἱ κῠνοκρᾰ́μβαι hai kunokrámbai | ||||||||||
Genitive | τῆς κῠνοκρᾰ́μβης tês kunokrámbēs | τοῖν κῠνοκρᾰ́μβαιν toîn kunokrámbain | τῶν κῠνοκρᾰμβῶν tôn kunokrambôn | ||||||||||
Dative | τῇ κῠνοκρᾰ́μβῃ têi kunokrámbēi | τοῖν κῠνοκρᾰ́μβαιν toîn kunokrámbain | ταῖς κῠνοκρᾰ́μβαις taîs kunokrámbais | ||||||||||
Accusative | τὴν κῠνοκρᾰ́μβην tḕn kunokrámbēn | τὼ κῠνοκρᾰ́μβᾱ tṑ kunokrámbā | τᾱ̀ς κῠνοκρᾰ́μβᾱς tā̀s kunokrámbās | ||||||||||
Vocative | κῠνοκρᾰ́μβη kunokrámbē | κῠνοκρᾰ́μβᾱ kunokrámbā | κῠνοκρᾰ́μβαι kunokrámbai | ||||||||||
Notes: |
|
References
- “κυνοκράμβη”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- κυνοκράμβη in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette