współżycie
Polish
Etymology
From współ- + życie.
Pronunciation
- IPA(key): /fspuwˈʐɨ.t͡ɕɛ/
Noun
współżycie n
- verbal noun of współżyć
- symbiosis, coexistence
Declension
declension of współżycie
singular | |
---|---|
nominative | współżycie |
genitive | współżycia |
dative | współżyciu |
accusative | współżycie |
instrumental | współżyciem |
locative | współżyciu |
vocative | współżycie |
Further reading
- współżycie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- współżycie in Polish dictionaries at PWN