wrzucić
Polish
Etymology
From w- + rzucić.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈvʐu.t͡ɕit͡ɕ/
Audio (file) - Rhymes: -ut͡ɕit͡ɕ
- Syllabification: wrzu‧cić
Verb
wrzucić pf (imperfective wrzucać)
- (transitive) to throw in
- (transitive, colloquial) to upload
Conjugation
Conjugation of wrzucić pf
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
person | masculine | feminine | neuter | virile | nonvirile | |
infinitive | wrzucić | |||||
future tense | 1st | wrzucę | wrzucimy | |||
2nd | wrzucisz | wrzucicie | ||||
3rd | wrzuci | wrzucą | ||||
impersonal | wrzuci się | |||||
past tense | 1st | wrzuciłem | wrzuciłam | wrzuciliśmy | wrzuciłyśmy | |
2nd | wrzuciłeś | wrzuciłaś | wrzuciliście | wrzuciłyście | ||
3rd | wrzucił | wrzuciła | wrzuciło | wrzucili | wrzuciły | |
impersonal | wrzucono | |||||
conditional | 1st | wrzuciłbym | wrzuciłabym | wrzucilibyśmy | wrzuciłybyśmy | |
2nd | wrzuciłbyś | wrzuciłabyś | wrzucilibyście | wrzuciłybyście | ||
3rd | wrzuciłby | wrzuciłaby | wrzuciłoby | wrzuciliby | wrzuciłyby | |
impersonal | wrzucono by | |||||
imperative | 1st | niech wrzucę | wrzućmy | |||
2nd | wrzuć | wrzućcie | ||||
3rd | niech wrzuci | niech wrzucą | ||||
passive adjectival participle | wrzucony | wrzucona | wrzucone | wrzuceni | wrzucone | |
anterior adverbial participle | wrzuciwszy | |||||
verbal noun | wrzucenie |
Derived terms
nouns
- wrzut
- wrzutka
Further reading
- wrzucić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- wrzucić in Polish dictionaries at PWN