wcielony
Polish
Etymology
From wcielić + -ony.
Pronunciation
- IPA(key): /ft͡ɕɛˈlɔ.nɨ/
Participle
wcielony
- passive adjectival participle of wcielić, embodied
Declension
declension of wcielony
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
nominative, vocative | wcielony | wcielone | wcielona | wcieleni | wcielone | ||
genitive | wcielonego | wcielonej | wcielonych | ||||
dative | wcielonemu | wcielonym | |||||
accusative | wcielonego | wcielony | wcielone | wcieloną | wcielonych | wcielone | |
instrumental | wcielonym | wcielonymi | |||||
locative | wcielonej | wcielonych |
Further reading
- wcielony in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- wcielony in Polish dictionaries at PWN