mąciciel
Polish
Etymology
From mącić + -ciel.
Pronunciation
- IPA(key): /mɔɲˈt͡ɕi.t͡ɕɛl/
Noun
mąciciel m pers (feminine mącicielka)
- disturber
Declension
declension of mąciciel
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | mąciciel | mąciciele |
genitive | mąciciela | mącicieli |
dative | mącicielowi | mącicielom |
accusative | mąciciela | mącicieli |
instrumental | mącicielem | mącicielami |
locative | mącicielu | mącicielach |
vocative | mącicielu | mąciciele |
Related terms
- (verb) mącić
- (noun) mątwa
- (adjective) mętny
Further reading
- mąciciel in Polish dictionaries at PWN