ieëre
Limburgish
Etymology
From Middle Dutch êren.
Verb
ieëre
- to honour
Conjugation
Montfortian conjugation of ieëre (first conjugation)
non-finite forms | infinitive | gerund | present participle | past participle | adjective | adverb |
---|---|---|---|---|---|---|
(tö) ieëre | 't ieëre n | ieërendj | höbbe geieëre | geieëredje, geieëredjer, geieëredjes | geieëredj, geieëredjelik | |
number & tense | verb-second | verb-first | ||||
present | past | subjunctive | present | past | subjunctive | |
first person singular | ieëre | ieëredje | ieëre | ieëre | ieëredje-n | ieëre-n |
second person singular | ieëres | ieëredjes | ieëre | ieëres | ieëredjes | ieërer |
third person singular | ieëretj | ieëredje | ieëre | ieëretj'r | ieëredje | ieërer |
first person plural | ieëre | ieëredje | ieëre | ieëretj | ieëredje | ieëre |
second person plural | ieëretj | ieëredje | ieëre | ieëretj | ieëredje | ieëretj |
third person plural | ieëre | ieëredje | ieëre | ieëre | ieëredje | ieërer |
other forms | noun | imperative singular impolite | imperative singular polite | imperative dual | imperative plural | inclusive |
't geieëre n | ieëre! | ieëretj! | ieëretj, ieëretj! | ieëretj! | ieërem |