błękitniutki
Polish
Etymology
From błękitny + -utki. First attested in 1854.[1][2]
Pronunciation
- IPA(key): /bwɛŋ.kitˈɲut.ki/
Audio (file) - Rhymes: -utki
- Syllabification: błę‧kit‧niut‧ki
Adjective
błękitniutki (not comparable)
- Diminutive of błękitny.
Declension
Declension of błękitniutki
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
nominative, vocative | błękitniutki | błękitniutkie | błękitniutka | błękitniutcy | błękitniutkie | ||
genitive | błękitniutkiego | błękitniutkiej | błękitniutkich | ||||
dative | błękitniutkiemu | błękitniutkim | |||||
accusative | błękitniutkiego | błękitniutki | błękitniutkie | błękitniutką | błękitniutkich | błękitniutkie | |
instrumental | błękitniutkim | błękitniutkimi | |||||
locative | błękitniutkiej | błękitniutkich |
Related terms
adjectives
- błękitnawy
- błękitny
adverbs
- błękitnawo
- błękitnie
- błękitno
nouns
- błękit
- błękitek
- błękitność
verbs
- błękitnieć impf
- (poetic) rozbłękitnieć pf
- (poetic) wybłękitnieć pf
- zbłękitnieć pf
References
- Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “błękitniutki”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
- błękitniutki in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Further reading
- błękitniutki in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- błękitniutki in Polish dictionaries at PWN