bácáil
Irish
Etymology
Borrowed from Middle English baken + -áil.
Verb
bácáil (present analytic bácálann, future analytic bácálfaidh, verbal noun bácáil, past participle bácáilte)
- (transitive, cooking) bake
- (transitive, pottery) fire
Conjugation
First Conjugation (B)
singular | plural | relative | autonomous | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | first | second | third | ||||
indicative | present | bácálaim | bácálann tú; bácálair† | bácálann sé, sí | bácálaimid | bácálann sibh | bácálann siad; bácálaid† | a bhácálann; a bhácálas / a mbácálann*; a mbácálas* | bácáiltear |
past | bhácáil mé; bhácálas | bhácáil tú; bhácálais | bhácáil sé, sí | bhácálamar; bhácáil muid | bhácáil sibh; bhácálabhair | bhácáil siad; bhácáladar | a bhácáil / ar bhácáil* | bácáladh | |
past habitual | bhácálainn | bhácáilteá | bhácáladh sé, sí | bhácálaimis; bhácáladh muid | bhácáladh sibh | bhácálaidís; bhácáladh siad | a bhácáladh / ar bhácáladh* | bhácáiltí | |
future | bácálfaidh mé; bácálfad | bácálfaidh tú; bácálfair† | bácálfaidh sé, sí | bácálfaimid; bácálfaidh muid | bácálfaidh sibh | bácálfaidh siad; bácálfaid† | a bhácálfaidh; a bhácálfas / a mbácálfaidh*; a mbácálfas* | bácálfar | |
conditional | bhácálfainn / mbácálfainn‡‡ | bhácálfá / mbácálfᇇ | bhácálfadh sé, sí / mbácálfadh sé, s퇇 | bhácálfaimis; bhácálfadh muid / mbácálfaimis‡‡; mbácálfadh muid‡‡ | bhácálfadh sibh / mbácálfadh sibh‡‡ | bhácálfaidís; bhácálfadh siad / mbácálfaidís‡‡; mbácálfadh siad‡‡ | a bhácálfadh / ar bhácálfadh* | bhácálfaí / mbácálfa퇇 | |
subjunctive | present | go mbácála mé; go mbácálad† | go mbácála tú; go mbácálair† | go mbácála sé, sí | go mbácálaimid; go mbácála muid | go mbácála sibh | go mbácála siad; go mbácálaid† | — | go mbácáiltear |
past | dá mbácálainn | dá mbácáilteá | dá mbácáladh sé, sí | dá mbácálaimis; dá mbácáladh muid | dá mbácáladh sibh | dá mbácálaidís; dá mbácáladh siad | — | dá mbácáiltí | |
imperative | bácálaim | bácáil | bácáladh sé, sí | bácálaimis | bácálaigí; bácálaidh† | bácálaidís | — | bácáiltear | |
verbal noun | bácáil | ||||||||
past participle | bácáilte |
*Indirect relative
† Archaic or dialect form
‡‡ Dependent form used with particles that trigger eclipsis
Related terms
- bácailít f (“bakelite”)
Noun
bácáil f (genitive singular bácála)
- verbal noun of bácáil
- (cooking) baking
- (pottery) firing
Declension
Declension of bácáil
Third declension
Bare forms (no plural for this noun):
| Forms with the definite article:
|
Synonyms
- (baking): báicéireacht
Derived terms
- panna bácála m (“baking-pan”)
- púdar bácála m (“baking-powder”)
Mutation
Irish mutation | ||
---|---|---|
Radical | Lenition | Eclipsis |
bácáil | bhácáil | mbácáil |
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs. |
References
- "bácáil" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.