burknąć
Polish
Etymology
From burczeć + -nąć.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbur.knɔɲt͡ɕ/
- Rhymes: -urknɔɲt͡ɕ
- Syllabification: bur‧knąć
Verb
burknąć pf (imperfective burczeć)
- (transitive) to mutter, to grumble, to say something with a bad mood
- Synonyms: see Thesaurus:narzekać
- (transitive, archaic) to rebuke, to scold (someone)
- (transitive) to rumble (about a stomach)
Conjugation
Conjugation of burknąć pf
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
person | masculine | feminine | neuter | virile | nonvirile | |
infinitive | burknąć | |||||
future tense | 1st | burknę | burkniemy | |||
2nd | burkniesz | burkniecie | ||||
3rd | burknie | burkną | ||||
impersonal | burknie się | |||||
past tense | 1st | burknąłem | burknęłam | burknęliśmy | burknęłyśmy | |
2nd | burknąłeś | burknęłaś | burknęliście | burknęłyście | ||
3rd | burknął | burknęła | burknęło | burknęli | burknęły | |
impersonal | burknięto | |||||
conditional | 1st | burknąłbym | burknęłabym | burknęlibyśmy | burknęłybyśmy | |
2nd | burknąłbyś | burknęłabyś | burknęlibyście | burknęłybyście | ||
3rd | burknąłby | burknęłaby | burknęłoby | burknęliby | burknęłyby | |
impersonal | burknięto by | |||||
imperative | 1st | niech burknę | burknijmy | |||
2nd | burknij | burknijcie | ||||
3rd | niech burknie | niech burkną | ||||
anterior adverbial participle | burknąwszy | |||||
verbal noun | burknięcie |
Related terms
adjective
- burkliwy
adverb
- burkliwie
verb
- burkotać
Further reading
- burknąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- burknąć in Polish dictionaries at PWN
Słownik etymologiczny języka polskiego/bura on the Polish Wikisource.Wikisource pl