aanzanden
Dutch
Etymology
Compound of aan + zanden.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaːnˌzɑn.də(n)/
- Hyphenation: aan‧zan‧den
Verb
aanzanden
- (intransitive) to acquire sand (especially through washed-up deposits)
- De oude haven was aangezand en onbruikbaar geworden.
- The old harbour had been clogged with sand and had become unusable.
- (transitive) to supply with sand
Inflection
Inflection of aanzanden (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanzanden | |||
past singular | zandde aan | |||
past participle | aangezand | |||
infinitive | aanzanden | |||
gerund | aanzanden n | |||
verbal noun | — | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | zand aan | zandde aan | aanzand | aanzandde |
2nd person sing. (jij) | zandt aan | zandde aan | aanzandt | aanzandde |
2nd person sing. (u) | zandt aan | zandde aan | aanzandt | aanzandde |
2nd person sing. (gij) | zandt aan | zandde aan | aanzandt | aanzandde |
3rd person singular | zandt aan | zandde aan | aanzandt | aanzandde |
plural | zanden aan | zandden aan | aanzanden | aanzandden |
subjunctive sing.1 | zande aan | zandde aan | aanzande | aanzandde |
subjunctive plur.1 | zanden aan | zandden aan | aanzanden | aanzandden |
imperative sing. | zand aan | |||
imperative plur.1 | zandt aan | |||
participles | aanzandend | aangezand | ||
1) Archaic. |
Derived terms
- aanzanding