boşanma
Turkish
Pronunciation 1
- IPA(key): [bɔʃɑnˈmɑ]
Noun
boşanma (definite accusative boşanmayı, plural boşanmalar)
- divorce
Declension
Inflection | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | boşanma | |||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | boşanmayı | |||||||||||||||||||||||||
Singular | Plural | |||||||||||||||||||||||||
Nominative | boşanma | boşanmalar | ||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | boşanmayı | boşanmaları | ||||||||||||||||||||||||
Dative | boşanmaya | boşanmalara | ||||||||||||||||||||||||
Locative | boşanmada | boşanmalarda | ||||||||||||||||||||||||
Ablative | boşanmadan | boşanmalardan | ||||||||||||||||||||||||
Genitive | boşanmanın | boşanmaların | ||||||||||||||||||||||||
|
Antonyms
- evlenme
Pronunciation 2
- IPA(key): [bɔˈʃɑnmɑ]
Verb
boşanma
- second-person singular negative imperative of boşanmak