biureta
See also: biuretă and biuretą
Polish
Etymology
Borrowed from French burette. First attested in 1871.[1][2]
Pronunciation
- IPA(key): /bjuˈrɛ.ta/
- Rhymes: -ɛta
- Syllabification: biu‧re‧ta
Noun
biureta f
- (chemistry) burette
Declension
Declension of biureta
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | biureta | biurety |
genitive | biurety | biuret |
dative | biurecie | biuretom |
accusative | biuretę | biurety |
instrumental | biuretą | biuretami |
locative | biurecie | biuretach |
vocative | biureto | biurety |
References
- Romuald Babiński (1871) O gorączkach w ogólności, page 95
- biureta in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Further reading
- biureta in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- biureta in Polish dictionaries at PWN