ἀείδω
Ancient Greek
Alternative forms
- ᾄδω (ā́idō) – Attic, except in Aeschylus
Etymology
From Proto-Hellenic *awéidō.
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /a.ěː.dɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /aˈi.do/
- (4th CE Koine) IPA(key): /aˈi.ðo/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /aˈi.ðo/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /aˈi.ðo/
Verb
ἀείδω • (aeídō) (Epic, Tragic, Ionic, Doric)
- (transitive, intransitive) To sing, chant, praise
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 1.1–2:
- Μῆνιν ἄειδε, θεᾱ́, Πηληϊάδε͜ω Ἀχιλῆος / οὐλομένην, ἣ μῡρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε ...
- Mênin áeide, theā́, Pēlēïáde͜ō Akhilêos / ouloménēn, hḕ mūrí’ Akhaioîs álge’ éthēke ...
- 1898 translation by Samuel Butler
- Sing, O goddess, the rage of Achilles son of Peleus, that brought countless ills upon the Achaeans.
- Μῆνιν ἄειδε, θεᾱ́, Πηληϊάδε͜ω Ἀχιλῆος / οὐλομένην, ἣ μῡρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε ...
- (transitive, intransitive) To make various noises: hoot, howl, croak
- 385 BCE – 380 BCE, Plato, Symposium 223c:
- ἐξεγρέσθαι δὲ πρὸς ἡμέραν ἤδη ἀλεκτρυόνων ᾀδόντων
- exegrésthai dè pròs hēméran ḗdē alektruónōn āidóntōn
- and [Aristodemus] was woken up when it was already nearly day by cocks crowing
- ἐξεγρέσθαι δὲ πρὸς ἡμέραν ἤδη ἀλεκτρυόνων ᾀδόντων
- (transitive) To celebrate, praise
- 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Pythian Ode 8.25
- 500 BCE – 400 BCE, Bacchylides, Collected Works 6.6
Inflection
Present: ἀείδω, ἀείδομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἀείδω | ἀείδεις | ἀείδει | ἀείδετον | ἀείδετον | ἀείδομεν | ἀείδετε | ἀείδουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | ἀείδω | ἀείδῃς | ἀείδῃ | ἀείδητον | ἀείδητον | ἀείδωμεν | ἀείδητε | ἀείδωσῐ(ν) | |||||
optative | ἀείδοιμῐ | ἀείδοις | ἀείδοι | ἀείδοιτον | ἀειδοίτην | ἀείδοιμεν | ἀείδοιτε | ἀείδοιεν | |||||
imperative | ἄειδε | ἀειδέτω | ἀείδετον | ἀειδέτων | ἀείδετε | ἀειδόντων | |||||||
middle/ passive | indicative | ἀείδομαι | ἀείδῃ, ἀείδει | ἀείδεται | ἀείδεσθον | ἀείδεσθον | ἀειδόμεθᾰ | ἀείδεσθε | ἀείδονται | ||||
subjunctive | ἀείδωμαι | ἀείδῃ | ἀείδηται | ἀείδησθον | ἀείδησθον | ἀειδώμεθᾰ | ἀείδησθε | ἀείδωνται | |||||
optative | ἀειδοίμην | ἀείδοιο | ἀείδοιτο | ἀείδοισθον | ἀειδοίσθην | ἀειδοίμεθᾰ | ἀείδοισθε | ἀείδοιντο | |||||
imperative | ἀείδου | ἀειδέσθω | ἀείδεσθον | ἀειδέσθων | ἀείδεσθε | ἀειδέσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | ἀείδειν | ἀείδεσθαι | |||||||||||
participle | m | ἀείδων | ἀειδόμενος | ||||||||||
f | ἀείδουσᾰ | ἀειδομένη | |||||||||||
n | ἀεῖδον | ἀειδόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Present: ᾄδω, ᾄδομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ᾄδω | ᾄδεις | ᾄδει | ᾄδετον | ᾄδετον | ᾄδομεν | ᾄδετε | ᾄδουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | ᾄδω | ᾄδῃς | ᾄδῃ | ᾄδητον | ᾄδητον | ᾄδωμεν | ᾄδητε | ᾄδωσῐ(ν) | |||||
optative | ᾄδοιμῐ | ᾄδοις | ᾄδοι | ᾄδοιτον | ᾀδοίτην | ᾄδοιμεν | ᾄδοιτε | ᾄδοιεν | |||||
imperative | ᾆδε | ᾀδέτω | ᾄδετον | ᾀδέτων | ᾄδετε | ᾀδόντων | |||||||
middle/ passive | indicative | ᾄδομαι | ᾄδῃ, ᾄδει | ᾄδεται | ᾄδεσθον | ᾄδεσθον | ᾀδόμεθᾰ | ᾄδεσθε | ᾄδονται | ||||
subjunctive | ᾄδωμαι | ᾄδῃ | ᾄδηται | ᾄδησθον | ᾄδησθον | ᾀδώμεθᾰ | ᾄδησθε | ᾄδωνται | |||||
optative | ᾀδοίμην | ᾄδοιο | ᾄδοιτο | ᾄδοισθον | ᾀδοίσθην | ᾀδοίμεθᾰ | ᾄδοισθε | ᾄδοιντο | |||||
imperative | ᾄδου | ᾀδέσθω | ᾄδεσθον | ᾀδέσθων | ᾄδεσθε | ᾀδέσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | ᾄδειν | ᾄδεσθαι | |||||||||||
participle | m | ᾄδων | ᾀδόμενος | ||||||||||
f | ᾄδουσᾰ | ᾀδομένη | |||||||||||
n | ᾆδον | ᾀδόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: ἤειδον, ἠειδόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἤειδον | ἤειδες | ἤειδε(ν) | ἠείδετον | ἠειδέτην | ἠείδομεν | ἠείδετε | ἤειδον | ||||
middle/ passive | indicative | ἠειδόμην | ἠείδου | ἠείδετο | ἠείδεσθον | ἠειδέσθην | ἠειδόμεθᾰ | ἠείδεσθε | ἠείδοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: ᾖδον, ᾐδόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ᾖδον | ᾖδες | ᾖδε(ν) | ᾔδετον | ᾐδέτην | ᾔδομεν | ᾔδετε | ᾖδον | ||||
middle/ passive | indicative | ᾐδόμην | ᾔδου | ᾔδετο | ᾔδεσθον | ᾐδέσθην | ᾐδόμεθᾰ | ᾔδεσθε | ᾔδοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Future: ἀείσω, ἀείσομαι, ἀεισθήσομαι (Usually middle, active is rare)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἀείσω | ἀείσεις | ἀείσει | ἀείσετον | ἀείσετον | ἀείσομεν | ἀείσετε | ἀείσουσῐ(ν) | ||||
optative | ἀείσοιμῐ | ἀείσοις | ἀείσοι | ἀείσοιτον | ἀεισοίτην | ἀείσοιμεν | ἀείσοιτε | ἀείσοιεν | |||||
middle | indicative | ἀείσομαι | ἀείσῃ, ἀείσει | ἀείσεται | ἀείσεσθον | ἀείσεσθον | ἀεισόμεθᾰ | ἀείσεσθε | ἀείσονται | ||||
optative | ἀεισοίμην | ἀείσοιο | ἀείσοιτο | ἀείσοισθον | ἀεισοίσθην | ἀεισοίμεθᾰ | ἀείσοισθε | ἀείσοιντο | |||||
passive | indicative | ἀεισθήσομαι | ἀεισθήσῃ | ἀεισθήσεται | ἀεισθήσεσθον | ἀεισθήσεσθον | ἀεισθησόμεθᾰ | ἀεισθήσεσθε | ἀεισθήσονται | ||||
optative | ἀεισθησοίμην | ἀεισθήσοιο | ἀεισθήσοιτο | ἀεισθήσοισθον | ἀεισθησοίσθην | ἀεισθησοίμεθᾰ | ἀεισθήσοισθε | ἀεισθήσοιντο | |||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | ἀείσειν | ἀείσεσθαι | ἀεισθήσεσθαι | ||||||||||
participle | m | ἀείσων | ἀεισόμενος | ἀεισθησόμενος | |||||||||
f | ἀείσουσᾰ | ἀεισομένη | ἀεισθησομένη | ||||||||||
n | ἀεῖσον | ἀεισόμενον | ἀεισθησόμενον | ||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Future: ᾄσω, ᾄσομαι, ᾀσθήσομαι (Attic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ᾄσω | ᾄσεις | ᾄσει | ᾄσετον | ᾄσετον | ᾄσομεν | ᾄσετε | ᾄσουσῐ(ν) | ||||
optative | ᾄσοιμῐ | ᾄσοις | ᾄσοι | ᾄσοιτον | ᾀσοίτην | ᾄσοιμεν | ᾄσοιτε | ᾄσοιεν | |||||
middle | indicative | ᾄσομαι | ᾄσῃ, ᾄσει | ᾄσεται | ᾄσεσθον | ᾄσεσθον | ᾀσόμεθᾰ | ᾄσεσθε | ᾄσονται | ||||
optative | ᾀσοίμην | ᾄσοιο | ᾄσοιτο | ᾄσοισθον | ᾀσοίσθην | ᾀσοίμεθᾰ | ᾄσοισθε | ᾄσοιντο | |||||
passive | indicative | ᾀσθήσομαι | ᾀσθήσῃ | ᾀσθήσεται | ᾀσθήσεσθον | ᾀσθήσεσθον | ᾀσθησόμεθᾰ | ᾀσθήσεσθε | ᾀσθήσονται | ||||
optative | ᾀσθησοίμην | ᾀσθήσοιο | ᾀσθήσοιτο | ᾀσθήσοισθον | ᾀσθησοίσθην | ᾀσθησοίμεθᾰ | ᾀσθήσοισθε | ᾀσθήσοιντο | |||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | ᾄσειν | ᾄσεσθαι | ᾀσθήσεσθαι | ||||||||||
participle | m | ᾄσων | ᾀσόμενος | ᾀσθησόμενος | |||||||||
f | ᾄσουσᾰ | ᾀσομένη | ᾀσθησομένη | ||||||||||
n | ᾆσον | ᾀσόμενον | ᾀσθησόμενον | ||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Future: ᾅσομαι (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | ᾅσομαι | ᾅσεαι | ᾅσεται | ᾅσεσθον | ᾅσεσθον | ᾁσόμε(σ)θᾰ | ᾅσεσθε | ᾅσονται | ||||
optative | ᾁσοίμην | ᾅσοιο | ᾅσοιτο | ᾅσοισθον | ᾁσοίσθην | ᾁσοίμε(σ)θᾰ | ᾅσοισθε | ᾁσοίᾰτο | |||||
middle | |||||||||||||
infinitive | ᾅσεσθαι | ||||||||||||
participle | m | ᾁσόμενος | |||||||||||
f | ᾁσομένη | ||||||||||||
n | ᾁσόμενον | ||||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: ἤεισᾰ, ἠεισᾰ́μην, ἠείσθην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἤεισᾰ | ἤεισᾰς | ἤεισε(ν) | ἠείσᾰτον | ἠεισᾰ́την | ἠείσᾰμεν | ἠείσᾰτε | ἤεισᾰν | ||||
subjunctive | ἀείσω | ἀείσῃς | ἀείσῃ | ἀείσητον | ἀείσητον | ἀείσωμεν | ἀείσητε | ἀείσωσῐ(ν) | |||||
optative | ἀείσαιμῐ | ἀείσειᾰς, ἀείσαις | ἀείσειε(ν), ἀείσαι | ἀείσαιτον | ἀεισαίτην | ἀείσαιμεν | ἀείσαιτε | ἀείσειᾰν, ἀείσαιεν | |||||
imperative | ἄεισον | ἀεισᾰ́τω | ἀείσᾰτον | ἀεισᾰ́των | ἀείσᾰτε | ἀεισᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | ἠεισᾰ́μην | ἠείσω | ἠείσᾰτο | ἠείσᾰσθον | ἠεισᾰ́σθην | ἠεισᾰ́μεθᾰ | ἠείσᾰσθε | ἠείσᾰντο | ||||
subjunctive | ἀείσωμαι | ἀείσῃ | ἀείσηται | ἀείσησθον | ἀείσησθον | ἀεισώμεθᾰ | ἀείσησθε | ἀείσωνται | |||||
optative | ἀεισαίμην | ἀείσαιο | ἀείσαιτο | ἀείσαισθον | ἀεισαίσθην | ἀεισαίμεθᾰ | ἀείσαισθε | ἀείσαιντο | |||||
imperative | ἄεισαι | ἀεισᾰ́σθω | ἀείσᾰσθον | ἀεισᾰ́σθων | ἀείσᾰσθε | ἀεισᾰ́σθων | |||||||
passive | indicative | ἠείσθην | ἠείσθης | ἠείσθη | ἠείσθητον | ἠεισθήτην | ἠείσθημεν | ἠείσθητε | ἠείσθησᾰν | ||||
subjunctive | ἀεισθῶ | ἀεισθῇς | ἀεισθῇ | ἀεισθῆτον | ἀεισθῆτον | ἀεισθῶμεν | ἀεισθῆτε | ἀεισθῶσῐ(ν) | |||||
optative | ἀεισθείην | ἀεισθείης | ἀεισθείη | ἀεισθεῖτον, ἀεισθείητον | ἀεισθείτην, ἀεισθειήτην | ἀεισθεῖμεν, ἀεισθείημεν | ἀεισθεῖτε, ἀεισθείητε | ἀεισθεῖεν, ἀεισθείησᾰν | |||||
imperative | ἀείσθητῐ | ἀεισθήτω | ἀείσθητον | ἀεισθήτων | ἀείσθητε | ἀεισθέντων | |||||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | ἀεῖσαι | ἀείσᾰσθαι | ἀεισθῆναι | ||||||||||
participle | m | ἀείσᾱς | ἀεισᾰ́μενος | ἀεισθείς | |||||||||
f | ἀείσᾱσᾰ | ἀεισᾰμένη | ἀεισθεῖσᾰ | ||||||||||
n | ἀεῖσᾰν | ἀεισᾰ́μενον | ἀεισθέν | ||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: ᾖσᾰ, ᾐσᾰ́μην, ᾔσθην (Attic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ᾖσᾰ | ᾖσᾰς | ᾖσε(ν) | ᾔσᾰτον | ᾐσᾰ́την | ᾔσᾰμεν | ᾔσᾰτε | ᾖσᾰν | ||||
subjunctive | ᾄσω | ᾄσῃς | ᾄσῃ | ᾄσητον | ᾄσητον | ᾄσωμεν | ᾄσητε | ᾄσωσῐ(ν) | |||||
optative | ᾄσαιμῐ | ᾄσειᾰς, ᾄσαις | ᾄσειε(ν), ᾄσαι | ᾄσαιτον | ᾀσαίτην | ᾄσαιμεν | ᾄσαιτε | ᾄσειᾰν, ᾄσαιεν | |||||
imperative | ᾆσον | ᾀσᾰ́τω | ᾄσᾰτον | ᾀσᾰ́των | ᾄσᾰτε | ᾀσᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | ᾐσᾰ́μην | ᾔσω | ᾔσᾰτο | ᾔσᾰσθον | ᾐσᾰ́σθην | ᾐσᾰ́μεθᾰ | ᾔσᾰσθε | ᾔσᾰντο | ||||
subjunctive | ᾄσωμαι | ᾄσῃ | ᾄσηται | ᾄσησθον | ᾄσησθον | ᾀσώμεθᾰ | ᾄσησθε | ᾄσωνται | |||||
optative | ᾀσαίμην | ᾄσαιο | ᾄσαιτο | ᾄσαισθον | ᾀσαίσθην | ᾀσαίμεθᾰ | ᾄσαισθε | ᾄσαιντο | |||||
imperative | ᾆσαι | ᾀσᾰ́σθω | ᾄσᾰσθον | ᾀσᾰ́σθων | ᾄσᾰσθε | ᾀσᾰ́σθων | |||||||
passive | indicative | ᾔσθην | ᾔσθης | ᾔσθη | ᾔσθητον | ᾐσθήτην | ᾔσθημεν | ᾔσθητε | ᾔσθησᾰν | ||||
subjunctive | ᾀσθῶ | ᾀσθῇς | ᾀσθῇ | ᾀσθῆτον | ᾀσθῆτον | ᾀσθῶμεν | ᾀσθῆτε | ᾀσθῶσῐ(ν) | |||||
optative | ᾀσθείην | ᾀσθείης | ᾀσθείη | ᾀσθεῖτον, ᾀσθείητον | ᾀσθείτην, ᾀσθειήτην | ᾀσθεῖμεν, ᾀσθείημεν | ᾀσθεῖτε, ᾀσθείητε | ᾀσθεῖεν, ᾀσθείησᾰν | |||||
imperative | ᾄσθητῐ | ᾀσθήτω | ᾄσθητον | ᾀσθήτων | ᾄσθητε | ᾀσθέντων | |||||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | ᾆσαι | ᾄσᾰσθαι | ᾀσθῆναι | ||||||||||
participle | m | ᾄσᾱς | ᾀσᾰ́μενος | ᾀσθείς | |||||||||
f | ᾄσᾱσᾰ | ᾀσᾰμένη | ᾀσθεῖσᾰ | ||||||||||
n | ᾆσᾰν | ᾀσᾰ́μενον | ᾀσθέν | ||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: ἄεισᾰ, ἀεισᾰ́μην, ἀείσθην (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἄεισᾰ | ἄεισᾰς | ἄεισε(ν) | ἀείσᾰτον | ἀεισᾰ́την | ἀείσᾰμεν | ἀείσᾰτε | ἄεισᾰν | ||||
subjunctive | ἀείσω, ἀείσωμῐ | ἀείσῃς, ἀείσῃσθᾰ | ἀείσῃ, ἀείσῃσῐ | ἀείσητον | ἀείσητον | ἀείσωμεν | ἀείσητε | ἀείσωσῐ(ν) | |||||
optative | ἀείσαιμῐ | ἀείσαις, ἀείσαισθᾰ, ἀείσειᾰς | ἀείσειε(ν), ἀείσαι | ἀεισεῖτον | ἀεισείτην | ἀεισεῖμεν | ἀεισεῖτε | ἀεισεῖεν | |||||
imperative | ἄεισον | ἀεισᾰ́τω | ἀείσᾰτον | ἀεισᾰ́των | ἀείσᾰτε | ἀεισᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | ἀεισᾰ́μην | ἀείσω | ἀείσᾰτο | ἀείσᾰσθον | ἀεισᾰ́σθην | ἀεισᾰ́με(σ)θᾰ | ἀείσᾰσθε | ἀείσᾰντο | ||||
subjunctive | ἀείσωμαι, ἀεισώμαιμῐ | ἀείσηαι, ἀείσηαι | ἀείσηται, ἀεισήταισῐ | ἀείσησθον | ἀείσησθον | ἀεισώμε(σ)θᾰ | ἀείσησθε | ἀείσωνται | |||||
optative | ἀεισαίμην | ἀείσαιο | ἀείσαιτο | ἀείσαισθον | ἀεισαίσθην | ἀεισαίμε(σ)θᾰ | ἀείσαισθε | ἀεισαίᾰτο | |||||
imperative | ἄεισαι | ἀεισᾰ́σθω | ἀείσᾰσθον | ἀεισᾰ́σθων | ἀείσᾰσθε | ἀεισᾰ́σθων | |||||||
passive | indicative | ἀείσθην | ἀείσθης | ἀείσθη | ἀείσθητον | ἀεισθήτην | ἀείσθημεν | ἀείσθητε | ἀείσθησᾰν, ἄεισθεν | ||||
subjunctive | ἀεισθῶ, ἀεισθῶμῐ | ἀεισθῇς, ἀεισθῇσθᾰ | ἀεισθῇ, ἀεισθῇσῐ | ἀεισθῆτον | ἀεισθῆτον | ἀεισθῶμεν | ἀεισθῆτε | ἀεισθῶσῐ(ν) | |||||
optative | ἀεισθείην | ἀεισθείης | ἀεισθείη | ἀεισθεῖτον, ἀεισθείητον | ἀεισθείτην, ἀεισθειήτην | ἀεισθεῖμεν, ἀεισθείημεν | ἀεισθεῖτε, ἀεισθείητε | ἀείσθειεν, ἀεισθείησᾰν | |||||
imperative | ἀείσθητῐ | ἀεισθήτω | ἀείσθητον | ἀεισθήτων | ἀείσθητε | ἀεισθέντων | |||||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | ἀεῖσαι/ἀεισᾰ́μεν/ἀεισᾰμέναι | ἀείσᾰσθαι | ἀεισθῆναι/ἀεισθήμεναι | ||||||||||
participle | m | ἀείσᾱς | ἀεισᾰ́μενος | ἀεισθείς | |||||||||
f | ἀείσᾱσᾰ | ἀεισᾰμένη | ἀεισθεῖσᾰ | ||||||||||
n | ἀεῖσᾰν | ἀεισᾰ́μενον | ἀεισθέν | ||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Perfect: ᾖσμαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | ᾖσμαι | ᾖσαι | ᾖσται | ᾖσθον | ᾖσθον | ᾔσμεθᾰ | ᾖσθε | ᾔσᾰται | ||||
subjunctive | ᾐσμένος ὦ | ᾐσμένος ᾖς | ᾐσμένος ᾖ | ᾐσμένω ἦτον | ᾐσμένω ἦτον | ᾐσμένοι ὦμεν | ᾐσμένοι ἦτε | ᾐσμένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | ᾐσμένος εἴην | ᾐσμένος εἴης | ᾐσμένος εἴη | ᾐσμένω εἴητον/εἶτον | ᾐσμένω εἰήτην/εἴτην | ᾐσμένοι εἴημεν/εἶμεν | ᾐσμένοι εἴητε/εἶτε | ᾐσμένοι εἴησᾰν/εἶεν | |||||
imperative | ᾖσο | ᾔσθω | ᾖσθον | ᾔσθων | ᾖσθε | ᾔσθων | |||||||
middle/passive | |||||||||||||
infinitive | ᾖσθαι | ||||||||||||
participle | m | ᾐσμένος | |||||||||||
f | ᾐσμένη | ||||||||||||
n | ᾐσμένον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Pluperfect: ᾔσμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | ᾔσμην | ᾖσο | ᾖστο | ᾖσθον | ᾔσθην | ᾔσμεθᾰ | ᾖσθε | ᾔσᾰτο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Derived terms
- ἀοιδή (aoidḗ), ᾠδή (ōidḗ, “song”)
- ἀοιδός (aoidós), ᾠδός (ōidós, “singer”)
- ἀοίδιμος (aoídimos, “famous in song”)
Related terms
- αὐδή (audḗ)
- ὑδέω (hudéō)
Descendants
- → Esperanto: aedo
References
- “ἀείδω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “ἀείδω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- “ἀείδω”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- ἀείδω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ἀείδω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- ἀείδω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2023)
- “ἀείδω”, in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- carol idem, page 114.
- celebrate idem, page 120.
- chant idem, page 124.
- chirp idem, page 130.
- commemorate idem, page 147.
- crow idem, page 186.
- extol idem, page 297.
- glorify idem, page 363.
- hymn idem, page 412.
- immortalise idem, page 418.
- intone idem, page 454.
- laud idem, page 478.
- magnify idem, page 507.
- pipe idem, page 614.
- praise idem, page 631.
- sing idem, page 777.
- warble idem, page 964.