இறை
Tamil
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- IPA(key): /ʔiraɪ̯/, [ʔɪrəɪ̯]
Adjective
இறை • (iṟai)
- divine, godly
- impartial, just
Noun
இறை • (iṟai)
- supreme, god
- Synonyms: கடவுள் (kaṭavuḷ), தெய்வம் (teyvam), ஆண்டவர் (āṇṭavar)
- impartiality, justice
- Synonyms: பாரபட்சமின்மை (pārapaṭcamiṉmai), நியாயம் (niyāyam), நீதி (nīti)
- superior, master, chief
- Synonyms: முதல்வர் (mutalvar), தலைவர் (talaivar), குரு (kuru)
- duty, obligation, debt
- Synonyms: பணி (paṇi), கடன் (kaṭaṉ)
Derived terms
- இறைவன் (iṟaivaṉ, “god”)
- இறைத்தூதர் (iṟaittūtar, “apostle”)
- இறைவாக்கு (iṟaivākku, “prophecy, promise”)
- இறையன்பு (iṟaiyaṉpu, “divine love, godly love”)
- இறைப்பணி (iṟaippaṇi, “charity, service, godly service”)
- இறையியல் (iṟaiyiyal, “theology”)
- இறைவாக்கினர் (iṟaivākkiṉar, “prophet”)
References
University of Madras (1924–1936), “இறை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press