स्थाली
Sanskrit
Etymology
From स्थाल (sthāla) + -ई (-ī), a vṛddhi derivative of स्थल (sthala).
Pronunciation
- (Vedic) IPA(key): /stʰɑː.líː/
- (Classical) IPA(key): /ˈs̪t̪ʰɑː.l̪iː/
Noun
स्थाली • (sthālī́) f
- earthen dish, platter
- c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda
Declension
Feminine ī-stem declension of स्थाली (sthālī́) | |||
---|---|---|---|
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | स्थाली sthālī́ | स्थाल्यौ / स्थाली¹ sthālyaù / sthālī́¹ | स्थाल्यः / स्थालीः¹ sthālyàḥ / sthālī́ḥ¹ |
Vocative | स्थालि sthā́li | स्थाल्यौ / स्थाली¹ sthā́lyau / sthālī́¹ | स्थाल्यः / स्थालीः¹ sthā́lyaḥ / sthā́līḥ¹ |
Accusative | स्थालीम् sthālī́m | स्थाल्यौ / स्थाली¹ sthālyaù / sthālī́¹ | स्थालीः sthālī́ḥ |
Instrumental | स्थाल्या sthālyā̀ | स्थालीभ्याम् sthālī́bhyām | स्थालीभिः sthālī́bhiḥ |
Dative | स्थाल्यै sthālyaì | स्थालीभ्याम् sthālī́bhyām | स्थालीभ्यः sthālī́bhyaḥ |
Ablative | स्थाल्याः sthālyā̀ḥ | स्थालीभ्याम् sthālī́bhyām | स्थालीभ्यः sthālī́bhyaḥ |
Genitive | स्थाल्याः sthālyā̀ḥ | स्थाल्योः sthālyòḥ | स्थालीनाम् sthālī́nām |
Locative | स्थाल्याम् sthālyā̀m | स्थाल्योः sthālyòḥ | स्थालीषु sthālī́ṣu |
Notes |
|
Descendants
- Pali: thālī
- Prakrit: 𑀣𑀸𑀮𑀻 (thālī)
- Assamese: থালি (thali)
- Bengali: থালি (thali)
- Gujarati: થાળી (thāḷī)
- Hindi: थाली (thālī)
- Maithili: थारी (thārī)
- Marathi: थाळी (thāḷī)
- Nepali: थाली (thālī)
- Punjabi: ਥਾਲੀ (thālī)
- Sindhi: ٿاليِ (thālī)
- Urdu: تھالِی (thālī)
References
- Monier Williams (1899), “स्थाली”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, OCLC 458052227, page 1262.
- Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “sthālī́”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press