առոգանութիւն
Old Armenian
Etymology 1
From առոգանեմ (aṙoganem) + -ութիւն (-utʿiwn).
Noun
առոգանութիւն • (aṙoganutʿiwn)
- prosody, pronunciation
Declension
n-type
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | առոգանութիւն (aṙoganutʿiwn) | առոգանութիւնք (aṙoganutʿiwnkʿ) | |
genitive | առոգանութէան (aṙoganutʿēan) | առոգանութէանց (aṙoganutʿēancʿ) | |
dative | առոգանութէան (aṙoganutʿēan) | առոգանութէանց (aṙoganutʿēancʿ) | |
accusative | առոգանութիւն (aṙoganutʿiwn) | առոգանութիւնս (aṙoganutʿiwns) | |
ablative | առոգանութէնէ (aṙoganutʿēnē) | առոգանութէանց (aṙoganutʿēancʿ) | |
instrumental | առոգանութէամբ (aṙoganutʿēamb) | առոգանութէամբք (aṙoganutʿēambkʿ) | |
locative | առոգանութէան (aṙoganutʿēan) | առոգանութիւնս (aṙoganutʿiwns) |
Descendants
- Armenian: առոգանություն (aṙoganutʿyun)
Etymology 2
From առոգանեմ (aṙoganem) + -ութիւն (-utʿiwn).
Noun
առոգանութիւն • (aṙoganutʿiwn)
- watering, sprinkling
Declension
n-type
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | առոգանութիւն (aṙoganutʿiwn) | առոգանութիւնք (aṙoganutʿiwnkʿ) | |
genitive | առոգանութէան (aṙoganutʿēan) | առոգանութէանց (aṙoganutʿēancʿ) | |
dative | առոգանութէան (aṙoganutʿēan) | առոգանութէանց (aṙoganutʿēancʿ) | |
accusative | առոգանութիւն (aṙoganutʿiwn) | առոգանութիւնս (aṙoganutʿiwns) | |
ablative | առոգանութէնէ (aṙoganutʿēnē) | առոգանութէանց (aṙoganutʿēancʿ) | |
instrumental | առոգանութէամբ (aṙoganutʿēamb) | առոգանութէամբք (aṙoganutʿēambkʿ) | |
locative | առոգանութէան (aṙoganutʿēan) | առոգանութիւնս (aṙoganutʿiwns) |
References
- Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “առոգանութիւն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy