ψευδογράφος
Ancient Greek
Etymology
From ψευδής (pseudḗs, “false”) + -γράφος (-gráphos, “writer”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pseu̯.do.ɡrá.pʰos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /psew.doˈɡra.pʰos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pseβ.ðoˈɣra.ɸos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /psev.ðoˈɣra.fos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /psev.ðoˈɣra.fos/
Noun
ψευδογρᾰ́φος • (pseudográphos) m (genitive ψευδογρᾰ́φου); second declension
- writer of falsehoods
- drawer of false diagrams
Declension
Second declension of ὁ ψευδογρᾰ́φος; τοῦ ψευδογρᾰ́φου (Attic)
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ ψευδογρᾰ́φος ho pseudográphos | τὼ ψευδογρᾰ́φω tṑ pseudográphō | οἱ ψευδογρᾰ́φοι hoi pseudográphoi | ||||||||||
Genitive | τοῦ ψευδογρᾰ́φου toû pseudográphou | τοῖν ψευδογρᾰ́φοιν toîn pseudográphoin | τῶν ψευδογρᾰ́φων tôn pseudográphōn | ||||||||||
Dative | τῷ ψευδογρᾰ́φῳ tôi pseudográphōi | ψευδογρᾰ́φοιν pseudográphoin | τοῖς ψευδογρᾰ́φοις toîs pseudográphois | ||||||||||
Accusative | τὸν ψευδογρᾰ́φον tòn pseudográphon | ψευδογρᾰ́φω pseudográphō | τοὺς ψευδογρᾰ́φους toùs pseudográphous | ||||||||||
Vocative | ψευδογρᾰ́φε pseudográphe | ψευδογρᾰ́φω pseudográphō | ψευδογρᾰ́φοι pseudográphoi | ||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
- ψευδογρᾰφέω (pseudographéō)
- ψευδογρᾰ́φημᾰ (pseudográphēma)
- ψευδογρᾰφῐ́ᾱ (pseudographíā)
References
- ψευδογράφος in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ψευδογράφος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette