τερατολόγος
Ancient Greek
Etymology
From τέρας (téras, “marvel, wonder”) + λέγω (légō, “to gather, pick up”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /te.ra.to.ló.ɡos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /te.ra.toˈlo.ɡos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /te.ra.toˈlo.ɣos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /te.ra.toˈlo.ɣos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /te.ra.toˈlo.ɣos/
Noun
τερᾰτολόγος • (teratológos) m (genitive τερᾰτολόγου); second declension
- marvel-monger
Declension
Second declension of ὁ τερᾰτολόγος; τοῦ τερᾰτολόγου (Attic)
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ τερᾰτολόγος ho teratológos | τὼ τερᾰτολόγω tṑ teratológō | οἱ τερᾰτολόγοι hoi teratológoi | ||||||||||
Genitive | τοῦ τερᾰτολόγου toû teratológou | τοῖν τερᾰτολόγοιν toîn teratológoin | τῶν τερᾰτολόγων tôn teratológōn | ||||||||||
Dative | τῷ τερᾰτολόγῳ tôi teratológōi | τοῖν τερᾰτολόγοιν toîn teratológoin | τοῖς τερᾰτολόγοις toîs teratológois | ||||||||||
Accusative | τὸν τερᾰτολόγον tòn teratológon | τὼ τερᾰτολόγω tṑ teratológō | τοὺς τερᾰτολόγους toùs teratológous | ||||||||||
Vocative | τερᾰτολόγε teratológe | τερᾰτολόγω teratológō | τερᾰτολόγοι teratológoi | ||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
- τερᾰτολογῐ́ᾱ (teratologíā)
Further reading
- “τερατολόγος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- τερατολόγος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette