τεκμηριόω
Ancient Greek
Etymology
τεκμήριον (tekmḗrion, “proof”) + -όω (-óō)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /tek.mɛː.ri.ó.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /tek.me̝.riˈo.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /tek.mi.riˈo.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /tek.mi.riˈo.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /tek.mi.riˈo.o/
Verb
τεκμηρῐόω • (tekmērióō)
- to prove positively
Conjugation
Present: τεκμηρῐῶ, τεκμηρῐοῦμαι (Contracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | τεκμηρῐῶ | τεκμηρῐοῖς | τεκμηρῐοῖ | τεκμηρῐοῦτον | τεκμηρῐοῦτον | τεκμηρῐοῦμεν | τεκμηρῐοῦτε | τεκμηρῐοῦσῐ(ν) | ||||
subjunctive | τεκμηρῐῶ | τεκμηρῐοῖς | τεκμηρῐοῖ | τεκμηρῐῶτον | τεκμηρῐῶτον | τεκμηρῐῶμεν | τεκμηρῐῶτε | τεκμηρῐῶσῐ(ν) | |||||
optative | τεκμηρῐοίην, τεκμηρῐοῖμῐ | τεκμηρῐοίης, τεκμηρῐοῖς | τεκμηρῐοίη, τεκμηρῐοῖ | τεκμηρῐοῖτον, τεκμηρῐοίητον | τεκμηρῐοίτην, τεκμηρῐοιήτην | τεκμηρῐοῖμεν, τεκμηρῐοίημεν | τεκμηρῐοῖτε, τεκμηρῐοίητε | τεκμηρῐοῖεν, τεκμηρῐοίησᾰν | |||||
imperative | τεκμηρῐ́ου | τεκμηρῐούτω | τεκμηρῐοῦτον | τεκμηρῐούτων | τεκμηρῐοῦτε | τεκμηρῐούντων | |||||||
middle/ passive | indicative | τεκμηρῐοῦμαι | τεκμηρῐοῖ | τεκμηρῐοῦται | τεκμηρῐοῦσθον | τεκμηρῐοῦσθον | τεκμηρῐούμεθᾰ | τεκμηρῐοῦσθε | τεκμηρῐοῦνται | ||||
subjunctive | τεκμηρῐῶμαι | τεκμηρῐοῖ | τεκμηρῐῶται | τεκμηρῐῶσθον | τεκμηρῐῶσθον | τεκμηρῐώμεθᾰ | τεκμηρῐῶσθε | τεκμηρῐῶνται | |||||
optative | τεκμηρῐοίμην | τεκμηρῐοῖο | τεκμηρῐοῖτο | τεκμηρῐοῖσθον | τεκμηρῐοίσθην | τεκμηρῐοίμεθᾰ | τεκμηρῐοῖσθε | τεκμηρῐοῖντο | |||||
imperative | τεκμηρῐοῦ | τεκμηρῐούσθω | τεκμηρῐοῦσθον | τεκμηρῐούσθων | τεκμηρῐοῦσθε | τεκμηρῐούσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | τεκμηρῐοῦν | τεκμηρῐοῦσθαι | |||||||||||
participle | m | τεκμηρῐῶν | τεκμηρῐούμενος | ||||||||||
f | τεκμηρῐοῦσᾰ | τεκμηρῐουμένη | |||||||||||
n | τεκμηρῐοῦν | τεκμηρῐούμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: ἐτεκμηρῐ́ουν, ἐτεκμηρῐούμην (Contracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐτεκμηρῐ́ουν | ἐτεκμηρῐ́ους | ἐτεκμηρῐ́ου | ἐτεκμηρῐοῦτον | ἐτεκμηρῐούτην | ἐτεκμηρῐοῦμεν | ἐτεκμηρῐοῦτε | ἐτεκμηρῐ́ουν | ||||
middle/ passive | indicative | ἐτεκμηρῐούμην | ἐτεκμηρῐοῦ | ἐτεκμηρῐοῦτο | ἐτεκμηρῐοῦσθον | ἐτεκμηρῐούσθην | ἐτεκμηρῐούμεθᾰ | ἐτεκμηρῐοῦσθε | ἐτεκμηρῐοῦντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Future: τεκμηρῐώσω, τεκμηρῐώσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | τεκμηρῐώσω | τεκμηρῐώσεις | τεκμηρῐώσει | τεκμηρῐώσετον | τεκμηρῐώσετον | τεκμηρῐώσομεν | τεκμηρῐώσετε | τεκμηρῐώσουσῐ(ν) | ||||
optative | τεκμηρῐώσοιμῐ | τεκμηρῐώσοις | τεκμηρῐώσοι | τεκμηρῐώσοιτον | τεκμηρῐωσοίτην | τεκμηρῐώσοιμεν | τεκμηρῐώσοιτε | τεκμηρῐώσοιεν | |||||
middle | indicative | τεκμηρῐώσομαι | τεκμηρῐώσῃ, τεκμηρῐώσει | τεκμηρῐώσεται | τεκμηρῐώσεσθον | τεκμηρῐώσεσθον | τεκμηρῐωσόμεθᾰ | τεκμηρῐώσεσθε | τεκμηρῐώσονται | ||||
optative | τεκμηρῐωσοίμην | τεκμηρῐώσοιο | τεκμηρῐώσοιτο | τεκμηρῐώσοισθον | τεκμηρῐωσοίσθην | τεκμηρῐωσοίμεθᾰ | τεκμηρῐώσοισθε | τεκμηρῐώσοιντο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | τεκμηρῐώσειν | τεκμηρῐώσεσθαι | |||||||||||
participle | m | τεκμηρῐώσων | τεκμηρῐωσόμενος | ||||||||||
f | τεκμηρῐώσουσᾰ | τεκμηρῐωσομένη | |||||||||||
n | τεκμηρῐῶσον | τεκμηρῐωσόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: ἐτεκμηρῐ́ωσᾰ, ἐτεκμηρῐωσᾰ́μην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐτεκμηρῐ́ωσᾰ | ἐτεκμηρῐ́ωσᾰς | ἐτεκμηρῐ́ωσε(ν) | ἐτεκμηρῐώσᾰτον | ἐτεκμηρῐωσᾰ́την | ἐτεκμηρῐώσᾰμεν | ἐτεκμηρῐώσᾰτε | ἐτεκμηρῐ́ωσᾰν | ||||
subjunctive | τεκμηρῐώσω | τεκμηρῐώσῃς | τεκμηρῐώσῃ | τεκμηρῐώσητον | τεκμηρῐώσητον | τεκμηρῐώσωμεν | τεκμηρῐώσητε | τεκμηρῐώσωσῐ(ν) | |||||
optative | τεκμηρῐώσαιμῐ | τεκμηρῐώσειᾰς, τεκμηρῐώσαις | τεκμηρῐώσειε(ν), τεκμηρῐώσαι | τεκμηρῐώσαιτον | τεκμηρῐωσαίτην | τεκμηρῐώσαιμεν | τεκμηρῐώσαιτε | τεκμηρῐώσειᾰν, τεκμηρῐώσαιεν | |||||
imperative | τεκμηρῐ́ωσον | τεκμηρῐωσᾰ́τω | τεκμηρῐώσᾰτον | τεκμηρῐωσᾰ́των | τεκμηρῐώσᾰτε | τεκμηρῐωσᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | ἐτεκμηρῐωσᾰ́μην | ἐτεκμηρῐώσω | ἐτεκμηρῐώσᾰτο | ἐτεκμηρῐώσᾰσθον | ἐτεκμηρῐωσᾰ́σθην | ἐτεκμηρῐωσᾰ́μεθᾰ | ἐτεκμηρῐώσᾰσθε | ἐτεκμηρῐώσᾰντο | ||||
subjunctive | τεκμηρῐώσωμαι | τεκμηρῐώσῃ | τεκμηρῐώσηται | τεκμηρῐώσησθον | τεκμηρῐώσησθον | τεκμηρῐωσώμεθᾰ | τεκμηρῐώσησθε | τεκμηρῐώσωνται | |||||
optative | τεκμηρῐωσαίμην | τεκμηρῐώσαιο | τεκμηρῐώσαιτο | τεκμηρῐώσαισθον | τεκμηρῐωσαίσθην | τεκμηρῐωσαίμεθᾰ | τεκμηρῐώσαισθε | τεκμηρῐώσαιντο | |||||
imperative | τεκμηρῐ́ωσαι | τεκμηρῐωσᾰ́σθω | τεκμηρῐώσᾰσθον | τεκμηρῐωσᾰ́σθων | τεκμηρῐώσᾰσθε | τεκμηρῐωσᾰ́σθων | |||||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | τεκμηρῐῶσαι | τεκμηρῐώσᾰσθαι | |||||||||||
participle | m | τεκμηρῐώσᾱς | τεκμηρῐωσᾰ́μενος | ||||||||||
f | τεκμηρῐώσᾱσᾰ | τεκμηρῐωσᾰμένη | |||||||||||
n | τεκμηρῐῶσᾰν | τεκμηρῐωσᾰ́μενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Further reading
- τεκμηριόω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “τεκμηριόω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press