σχόμενος
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /skʰó.me.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈskʰo.mɛ.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈsxo.me.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈsxo.me.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈsxo.me.nos/
Participle
σχόμενος • (skhómenos) m (feminine σχομένη, neuter σχόμενον); first/second declension
- aorist middle participle of ἔχω (ékhō)
Declension
First and second declension of σχόμενος; σχομένη; σχόμενον (Attic)
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | σχόμενος skhómenos | σχομένη skhoménē | σχόμενον skhómenon | σχομένω skhoménō | σχομένᾱ skhoménā | σχομένω skhoménō | σχόμενοι skhómenoi | σχόμεναι skhómenai | σχόμενᾰ skhómena | |||||
Genitive | σχομένου skhoménou | σχομένης skhoménēs | σχομένου skhoménou | σχομένοιν skhoménoin | σχομέναιν skhoménain | σχομένοιν skhoménoin | σχομένων skhoménōn | σχομένων skhoménōn | σχομένων skhoménōn | |||||
Dative | σχομένῳ skhoménōi | σχομένῃ skhoménēi | σχομένῳ skhoménōi | σχομένοιν skhoménoin | σχομέναιν skhoménain | σχομένοιν skhoménoin | σχομένοις skhoménois | σχομέναις skhoménais | σχομένοις skhoménois | |||||
Accusative | σχόμενον skhómenon | σχομένην skhoménēn | σχόμενον skhómenon | σχομένω skhoménō | σχομένᾱ skhoménā | σχομένω skhoménō | σχομένους skhoménous | σχομένᾱς skhoménās | σχόμενᾰ skhómena | |||||
Vocative | σχόμενε skhómene | σχομένη skhoménē | σχόμενον skhómenon | σχομένω skhoménō | σχομένᾱ skhoménā | σχομένω skhoménō | σχόμενοι skhómenoi | σχόμεναι skhómenai | σχόμενᾰ skhómena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
σχομένως skhoménōs | σχομενώτερος skhomenṓteros | σχομενώτᾰτος skhomenṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|