συγγίγνομαι
Ancient Greek
Etymology
From συν- (sun-, “together, with”) + γίγνομαι (gígnomai, “to come into being, take place”)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.ɡí.ɡno.mai̯/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋˈɡi.ɡno.mɛ/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syɲˈɟi.ɣno.mɛ/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syɲˈɟi.ɣno.me/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siɲˈɟi.ɣno.me/
Verb
συγγίγνομαι • (sungígnomai)
- to be born with
- associate, keep company with, hold converse with, coexist, cohere
- (Disciples or Pupils) consult, hold converse with a master
- have sexual intercourse with
- come to assist
- come together, meet, come to aid
- become acquainted or conversant with
Inflection
Present: συγγίγνομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | συγγίγνομαι | συγγίγνῃ, συγγίγνει | συγγίγνεται | συγγίγνεσθον | συγγίγνεσθον | συγγιγνόμεθᾰ | συγγίγνεσθε | συγγίγνονται | ||||
subjunctive | συγγίγνωμαι | συγγίγνῃ | συγγίγνηται | συγγίγνησθον | συγγίγνησθον | συγγιγνώμεθᾰ | συγγίγνησθε | συγγίγνωνται | |||||
optative | συγγιγνοίμην | συγγίγνοιο | συγγίγνοιτο | συγγίγνοισθον | συγγιγνοίσθην | συγγιγνοίμεθᾰ | συγγίγνοισθε | συγγίγνοιντο | |||||
imperative | συγγίγνου | συγγιγνέσθω | συγγίγνεσθον | συγγιγνέσθων | συγγίγνεσθε | συγγιγνέσθων | |||||||
middle/passive | |||||||||||||
infinitive | συγγίγνεσθαι | ||||||||||||
participle | m | συγγιγνόμενος | |||||||||||
f | συγγιγνομένη | ||||||||||||
n | συγγιγνόμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: συνἐγιγνόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | συνἐγιγνόμην | συνἐγίγνου | συνἐγίγνετο | συνἐγίγνεσθον | συνἐγιγνέσθην | συνἐγιγνόμεθᾰ | συνἐγίγνεσθε | συνἐγίγνοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: συγγιγνόμην (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | συγγιγνόμην | συγγίγνου | συγγίγνετο | συγγίγνεσθον | συγγιγνέσθην | συγγιγνόμε(σ)θᾰ | συγγίγνεσθε | συγγίγνοντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Future: συγγενήσομαι, συγγενηθήσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | συγγενήσομαι | συγγενήσῃ, συγγενήσει | συγγενήσεται | συγγενήσεσθον | συγγενήσεσθον | συγγενησόμεθᾰ | συγγενήσεσθε | συγγενήσονται | ||||
optative | συγγενησοίμην | συγγενήσοιο | συγγενήσοιτο | συγγενήσοισθον | συγγενησοίσθην | συγγενησοίμεθᾰ | συγγενήσοισθε | συγγενήσοιντο | |||||
passive | indicative | συγγενηθήσομαι | συγγενηθήσῃ | συγγενηθήσεται | συγγενηθήσεσθον | συγγενηθήσεσθον | συγγενηθησόμεθᾰ | συγγενηθήσεσθε | συγγενηθήσονται | ||||
optative | συγγενηθησοίμην | συγγενηθήσοιο | συγγενηθήσοιτο | συγγενηθήσοισθον | συγγενηθησοίσθην | συγγενηθησοίμεθᾰ | συγγενηθήσοισθε | συγγενηθήσοιντο | |||||
middle | passive | ||||||||||||
infinitive | συγγενήσεσθαι | συγγενηθήσεσθαι | |||||||||||
participle | m | συγγενησόμενος | συγγενηθησόμενος | ||||||||||
f | συγγενησομένη | συγγενηθησομένη | |||||||||||
n | συγγενησόμενον | συγγενηθησόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: συνἐγενόμην, συνἐγενήθην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | συνἐγενόμην | συνἐγένου | συνἐγένετο | συνἐγένεσθον | συνἐγενέσθην | συνἐγενόμεθᾰ | συνἐγένεσθε | συνἐγένοντο | ||||
subjunctive | συγγένωμαι | συγγένῃ | συγγένηται | συγγένησθον | συγγένησθον | συγγενώμεθᾰ | συγγένησθε | συγγένωνται | |||||
optative | συγγενοίμην | συγγένοιο | συγγένοιτο | συγγένοισθον | συγγενοίσθην | συγγενοίμεθᾰ | συγγένοισθε | συγγένοιντο | |||||
imperative | συγγενοῦ | συγγενέσθω | συγγένεσθον | συγγενέσθων | συγγένεσθε | συγγενέσθων | |||||||
passive | indicative | συνἐγενήθην | συνἐγενήθης | συνἐγενήθη | συνἐγενήθητον | συνἐγενηθήτην | συνἐγενήθημεν | συνἐγενήθητε | συνἐγενήθησᾰν | ||||
subjunctive | συγγενηθῶ | συγγενηθῇς | συγγενηθῇ | συγγενηθῆτον | συγγενηθῆτον | συγγενηθῶμεν | συγγενηθῆτε | συγγενηθῶσῐ(ν) | |||||
optative | συγγενηθείην | συγγενηθείης | συγγενηθείη | συγγενηθεῖτον, συγγενηθείητον | συγγενηθείτην, συγγενηθειήτην | συγγενηθεῖμεν, συγγενηθείημεν | συγγενηθεῖτε, συγγενηθείητε | συγγενηθεῖεν, συγγενηθείησᾰν | |||||
imperative | συγγενήθητῐ | συγγενηθήτω | συγγενήθητον | συγγενηθήτων | συγγενήθητε | συγγενηθέντων | |||||||
middle | passive | ||||||||||||
infinitive | συγγενέσθαι | συγγενηθῆναι | |||||||||||
participle | m | συγγενόμενος | συγγενηθείς | ||||||||||
f | συγγενομένη | συγγενηθεῖσᾰ | |||||||||||
n | συγγενόμενον | συγγενηθέν | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: συγγενόμην, συγγενήθην (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | συγγενόμην | συγγένεο | συγγένετο | συγγένεσθον | συγγενέσθην | συγγενόμε(σ)θᾰ | συγγένεσθε | συγγένοντο | ||||
passive | indicative | συγγενήθην | συγγενήθης | συγγενήθη | συγγενήθητον | συγγενηθήτην | συγγενήθημεν | συγγενήθητε | συγγενήθησᾰν, συγγένηθεν | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Perfect: συγγέγονᾰ, συγγεγένημαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συγγέγονᾰ | συγγέγονᾰς | συγγέγονε(ν) | συγγεγόνᾰτον | συγγεγόνᾰτον | συγγεγόνᾰμεν | συγγεγόνᾰτε | συγγεγόνᾱσῐ(ν) | ||||
subjunctive | συγγεγόνω | συγγεγόνῃς | συγγεγόνῃ | συγγεγόνητον | συγγεγόνητον | συγγεγόνωμεν | συγγεγόνητε | συγγεγόνωσῐ(ν) | |||||
optative | συγγεγόνοιμῐ, συγγεγονοίην | συγγεγόνοις, συγγεγονοίης | συγγεγόνοι, συγγεγονοίη | συγγεγόνοιτον | συγγεγονοίτην | συγγεγόνοιμεν | συγγεγόνοιτε | συγγεγόνοιεν | |||||
imperative | συγγέγονε | συγγεγονέτω | συγγεγόνετον | συγγεγονέτων | συγγεγόνετε | συγγεγονόντων | |||||||
middle/ passive | indicative | συγγεγένημαι | συγγεγένησαι | συγγεγένηται | συγγεγένησθον | συγγεγένησθον | συγγεγενήμεθᾰ | συγγεγένησθε | συγγεγένηνται | ||||
subjunctive | συγγεγενημένος ὦ | συγγεγενημένος ᾖς | συγγεγενημένος ᾖ | συγγεγενημένω ἦτον | συγγεγενημένω ἦτον | συγγεγενημένοι ὦμεν | συγγεγενημένοι ἦτε | συγγεγενημένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | συγγεγενημένος εἴην | συγγεγενημένος εἴης | συγγεγενημένος εἴη | συγγεγενημένω εἴητον/εἶτον | συγγεγενημένω εἰήτην/εἴτην | συγγεγενημένοι εἴημεν/εἶμεν | συγγεγενημένοι εἴητε/εἶτε | συγγεγενημένοι εἴησᾰν/εἶεν | |||||
imperative | συγγεγένησο | συγγεγενήσθω | συγγεγένησθον | συγγεγενήσθων | συγγεγένησθε | συγγεγενήσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | συγγεγονέναι | συγγεγενῆσθαι | |||||||||||
participle | m | συγγεγονώς | συγγεγενημένος | ||||||||||
f | συγγεγονυῖᾰ | συγγεγενημένη | |||||||||||
n | συγγεγονός | συγγεγενημένον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Perfect: συγγέγᾰᾰ, συγγέγᾰμαι (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συγγέγᾰᾰ | συγγέγᾰᾰς | συγγέγᾰε(ν) | συγγεγᾰ́ᾰτον | συγγεγᾰ́ᾰτον | συγγεγᾰ́ᾰμεν | συγγεγᾰ́ᾱτε | συγγεγᾰ́ᾱσῐ(ν) | ||||
subjunctive | συγγεγᾰ́ω, συγγεγᾰ́ωμῐ | συγγεγᾰ́ῃς, συγγεγᾰ́ῃσθᾰ | συγγεγᾰ́ῃ, συγγεγᾰ́ῃσῐ | συγγεγᾰ́ητον | συγγεγᾰ́ητον | συγγεγᾰ́ωμεν | συγγεγᾰ́ητε | συγγεγᾰ́ωσῐ(ν) | |||||
optative | συγγεγᾰ́οιμῐ, συγγεγᾰοίην | συγγεγᾰ́οις, συγγεγᾰοίης | συγγεγᾰ́οι, συγγεγᾰοίη | συγγεγᾰ́οιτον | συγγεγᾰοίτην | συγγεγᾰ́οιμεν | συγγεγᾰ́οιτε | συγγεγᾰ́οιεν | |||||
imperative | συγγέγᾰε | συγγεγᾰέτω | συγγεγᾰ́ετον | συγγεγᾰέτων | συγγεγᾰ́ετε | συγγεγᾰόντων | |||||||
middle/ passive | indicative | συγγέγᾰμαι | συγγέγᾰσαι | συγγέγᾰται | συγγέγᾰσθον | συγγέγᾰσθον | συγγεγᾰ́μεθᾰ | συγγέγᾰσθε | συγγέγᾰνται | ||||
subjunctive | συγγεγᾰμένος ὦ, συγγεγᾰμένος ὦμῐ | συγγεγᾰμένος ᾖς, συγγεγᾰμένος ᾖσθᾰ | συγγεγᾰμένος ᾖ, συγγεγᾰμένος ᾖσῐ | συγγεγᾰμένω ἦτον | συγγεγᾰμένω ἦτον | συγγεγᾰμένοι ὦμεν | συγγεγᾰμένοι ἦτε | συγγεγᾰμένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | συγγεγᾰμένος εἴην | συγγεγᾰμένος εἴης | συγγεγᾰμένος εἴη | συγγεγᾰμένω εἴητον/εἶτον | συγγεγᾰμένω εἰήτην/εἴτην | συγγεγᾰμένοι εἴημεν/εἶμεν | συγγεγᾰμένοι εἴητε/εἶτε | συγγεγᾰ́μενοι εἰησᾰ́ν/εἰεν | |||||
imperative | συγγέγᾰσο | συγγεγᾰ́σθω | συγγέγᾰσθον | συγγεγᾰ́σθων | συγγέγᾰσθε | συγγεγᾰ́σθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | συγγεγᾰ́μεν | συγγεγᾰ́σθαι | |||||||||||
participle | m | συγγεγᾰώς | συγγεγᾰμένος | ||||||||||
f | συγγεγᾰυῖᾰ | συγγεγᾰμένη | |||||||||||
n | συγγεγᾰός | συγγεγᾰμένον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Perfect: συγγέγᾰκᾰ (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συγγέγᾰκᾰ | συγγέγᾰκᾰς | συγγέγᾰκε(ν) | συγγεγᾰ́κᾰτον | συγγεγᾰ́κᾰτον | συγγεγᾰ́κᾰμεν | συγγεγᾰ́κᾰτε | συγγεγᾰ́κᾱσῐ(ν) | ||||
subjunctive | συγγεγᾰ́κω, συγγεγᾰ́κωμῐ | συγγεγᾰ́κῃς, συγγεγᾰ́κῃσθᾰ | συγγεγᾰ́κῃ, συγγεγᾰ́κῃσῐ | συγγεγᾰ́κητον | συγγεγᾰ́κητον | συγγεγᾰ́κωμεν | συγγεγᾰ́κητε | συγγεγᾰ́κωσῐ(ν) | |||||
optative | συγγεγᾰ́κοιμῐ, συγγεγᾰκοίην | συγγεγᾰ́κοις, συγγεγᾰκοίης | συγγεγᾰ́κοι, συγγεγᾰκοίη | συγγεγᾰ́κοιτον | συγγεγᾰκοίτην | συγγεγᾰ́κοιμεν | συγγεγᾰ́κοιτε | συγγεγᾰ́κοιεν | |||||
imperative | συγγέγᾰκε | συγγεγᾰκέτω | συγγεγᾰ́κετον | συγγεγᾰκέτων | συγγεγᾰ́κετε | συγγεγᾰκόντων | |||||||
active | |||||||||||||
infinitive | συγγεγά̄κειν | ||||||||||||
participle | m | συγγεγᾰκώς | |||||||||||
f | συγγεγᾰκυῖᾰ | ||||||||||||
n | συγγεγᾰκός | ||||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Pluperfect: συνἐγεγόνειν, συνἐγεγενήμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συνἐγεγόνειν, συνἐγεγόνη | συνἐγεγόνεις, συνἐγεγόνης | συνἐγεγόνει(ν) | συνἐγεγόνετον | συνἐγεγονέτην | συνἐγεγόνεμεν | συνἐγεγόνετε | συνἐγεγόνεσᾰν | ||||
middle/ passive | indicative | συνἐγεγενήμην | συνἐγεγένησο | συνἐγεγένητο | συνἐγεγένησθον | συνἐγεγενήσθην | συνἐγεγενήμεθᾰ | συνἐγεγένησθε | συνἐγεγένηντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Pluperfect: συγγεγᾰ́ειν, συγγεγᾰ́μην (Epic)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συγγεγᾰ́ειν, συγγεγᾰ́η | συγγεγᾰ́εις, συγγεγᾰ́ης | συγγεγᾰ́ει(ν) | συγγεγᾰ́ετον | συγγεγᾰέτην | συγγεγᾰ́εμεν | συγγεγᾰ́ετε | συγγεγᾰ́εσᾰν | ||||
middle/ passive | indicative | συγγεγᾰ́μην | συγγέγᾰσο | συγγέγᾰτο | συγγέγᾰσθον | συγγεγᾰ́σθην | συγγεγᾰ́μεθᾰ | συγγέγᾰσθε | συγγέγᾰντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
References
- “συγγίγνομαι”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press