Σειληνός
Ancient Greek
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /seː.lɛː.nós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /si.le̝ˈnos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /si.liˈnos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /si.liˈnos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /si.liˈnos/
Proper noun
Σειληνός • (Seilēnós) m (genitive Σειληνοῦ); second declension
- a Silenus
Inflection
Second declension of ὁ Σειληνός; τοῦ Σειληνοῦ (Attic)
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ὁ Σειληνός ho Seilēnós | τὼ Σειληνώ tṑ Seilēnṓ | οἱ Σειληνοί hoi Seilēnoí | ||||||||||
Genitive | τοῦ Σειληνοῦ toû Seilēnoû | τοῖν Σειληνοῖν toîn Seilēnoîn | τῶν Σειληνῶν tôn Seilēnôn | ||||||||||
Dative | τῷ Σειληνῷ tôi Seilēnôi | τοῖν Σειληνοῖν toîn Seilēnoîn | τοῖς Σειληνοῖς toîs Seilēnoîs | ||||||||||
Accusative | τὸν Σειληνόν tòn Seilēnón | τὼ Σειληνώ tṑ Seilēnṓ | τοὺς Σειληνούς toùs Seilēnoús | ||||||||||
Vocative | Σειληνέ Seilēné | Σειληνώ Seilēnṓ | Σειληνοί Seilēnoí | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
- Greek: Σειληνός (Seilinós)
- Latin: Sīlēnus
References
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language, London: Routledge & Kegan Paul Limited, page 1,025