πεμπτάς
Ancient Greek
Etymology
Derived from πέντε (pénte) + -ᾰ́ς (-ás); compare δυάς (duás), τριάς (triás), τετράς (tetrás), δεκάς (dekás), χιλιάς (khiliás), μυριάς (muriás).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pemp.tás/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pempˈtas/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pempˈtas/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pempˈtas/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pembˈtas/
Noun
πεμπτᾰ́ς • (pemptás) f (genitive πεμπτᾰ́δος); third declension
- the number five
- a group of five, pentad
Inflection
Third declension of ἡ πεμπτᾰ́ς; τῆς πεμπτᾰ́δος (Attic)
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | ἡ πεμπτᾰ́ς hē pemptás | τὼ πεμπτᾰ́δε tṑ pemptáde | αἱ πεμπτᾰ́δες hai pemptádes | ||||||||||
Genitive | τῆς πεμπτᾰ́δος tês pemptádos | τοῖν πεμπτᾰ́δοιν toîn pemptádoin | τῶν πεμπτᾰ́δων tôn pemptádōn | ||||||||||
Dative | τῇ πεμπτᾰ́δῐ têi pemptádi | τοῖν πεμπτᾰ́δοιν toîn pemptádoin | ταῖς πεμπτᾰ́σῐ / πεμπτᾰ́σῐν taîs pemptási(n) | ||||||||||
Accusative | τὴν πεμπτᾰ́δᾰ tḕn pemptáda | τὼ πεμπτᾰ́δε tṑ pemptáde | τᾱ̀ς πεμπτᾰ́δᾰς tā̀s pemptádas | ||||||||||
Vocative | πεμπτᾰ́ς pemptás | πεμπτᾰ́δε pemptáde | πεμπτᾰ́δες pemptádes | ||||||||||
Notes: |
|
Synonyms
- πεντάς (pentás)
References
- “πεμπτάς”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- πεμπτάς in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette