λυόμενον
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /lyː.ó.me.non/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /lyˈo.mɛ.non/
- (4th CE Koine) IPA(key): /lyˈo.me.non/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /lyˈo.me.non/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /liˈo.me.non/
Participle
λῡόμενον • (lūómenon)
- present mediopassive participle of λῡ́ω (lū́ō)
Inflection
First and second declension of λῡόμενος; λῡομένη; λῡόμενον (Attic)
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | λῡόμενος lūómenos | λῡομένη lūoménē | λῡόμενον lūómenon | λῡομένω lūoménō | λῡομένᾱ lūoménā | λῡομένω lūoménō | λῡόμενοι lūómenoi | λῡόμεναι lūómenai | λῡόμενᾰ lūómena | |||||
Genitive | λῡομένου lūoménou | λῡομένης lūoménēs | λῡομένου lūoménou | λῡομένοιν lūoménoin | λῡομέναιν lūoménain | λῡομένοιν lūoménoin | λῡομένων lūoménōn | λῡομένων lūoménōn | λῡομένων lūoménōn | |||||
Dative | λῡομένῳ lūoménōi | λῡομένῃ lūoménēi | λῡομένῳ lūoménōi | λῡομένοιν lūoménoin | λῡομέναιν lūoménain | λῡομένοιν lūoménoin | λῡομένοις lūoménois | λῡομέναις lūoménais | λῡομένοις lūoménois | |||||
Accusative | λῡόμενον lūómenon | λῡομένην lūoménēn | λῡόμενον lūómenon | λῡομένω lūoménō | λῡομένᾱ lūoménā | λῡομένω lūoménō | λῡομένους lūoménous | λῡομένᾱς lūoménās | λῡόμενᾰ lūómena | |||||
Vocative | λῡόμενε lūómene | λῡομένη lūoménē | λῡόμενον lūómenon | λῡομένω lūoménō | λῡομένᾱ lūoménā | λῡομένω lūoménō | λῡόμενοι lūómenoi | λῡόμεναι lūómenai | λῡόμενᾰ lūómena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
λῡομένως lūoménōs | λῡομενώτερος lūomenṓteros | λῡομενώτᾰτος lūomenṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|