λογοκρίνομαι
Greek
Verb
λογοκρίνομαι • (logokrínomai) passive (simple past λογοκρίθηκα, active λογοκρίνω)
- passive form of λογοκρίνω (logokríno).
Conjugation
λογοκρίνομαι
Non-past tenses | Past tenses | |||
---|---|---|---|---|
Imperfective | Present | Continuous future | Imperfect | |
1st person | sg | λογοκρίνομαι | θα λογοκρίνομαι | λογοκρινόμουν, λογοκρινόμουνα |
2nd person | λογοκρίνεσαι | θα λογοκρίνεσαι | λογοκρινόσουν, λογοκρινόσουνα | |
3rd person | λογοκρίνεται | θα λογοκρίνεται | λογοκρινόταν, λογοκρινότανε | |
1st person | pl | λογοκρινόμαστε | θα λογοκρινόμαστε | λογοκρινόμασταν, λογοκρινόμαστε2 |
2nd person | λογοκρίνεστε, λογοκρινόσαστε1 | θα λογοκρίνεστε, λογοκρινόσαστε1 | λογοκρινόσασταν, λογοκρινόσαστε2 | |
3rd person | λογοκρίνονται | θα λογοκρίνονται | λογοκρίνονταν, λογοκρινόντανε, λογοκρινόντουσαν | |
Perfective | Dependent† | Simple future | Simple past (Aorist) | |
1st person | sg | λογοκριθώ | θα λογοκριθώ | λογοκρίθηκα |
2nd person | λογοκριθείς | θα λογοκριθείς | λογοκρίθηκες | |
3rd person | λογοκριθεί | θα λογοκριθεί | λογοκρίθηκε | |
1st person | pl | λογοκριθούμε | θα λογοκριθούμε | λογοκριθήκαμε |
2nd person | λογοκριθείτε | θα λογοκριθείτε | λογοκριθήκατε | |
3rd person | λογοκριθούν, λογοκριθούνε | θα λογοκριθούν, θα λογοκριθούνε | λογοκρίθηκαν, λογοκριθήκανε | |
Imperative | Imperfective | Perfective | ||
2nd person | sg | —3 | λογοκρίσου | |
2nd person | pl | —3 | λογοκριθείτε | |
Perfect tenses | ||||
Perfect | έχω λογοκριθεί, έχεις λογοκριθείέχει λογοκριθεί, … | |||
Future perfect | θα έχω λογοκριθεί, θα έχεις λογοκριθεί, θα έχει λογοκριθεί, … | |||
Past perfect | είχα λογοκριθεί, είχες λογοκριθεί, είχε λογοκριθεί, … | |||
Subjunctive | ||||
Continuous | The present tense form preceded by να, ας, etc | |||
Simple | The dependent form preceded by να, ας, etc | |||
Past perfect | The perfect tense form preceded by να, ας, etc | |||
When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources. | ||||
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful | ||||