κλαίω
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /klǎi̯.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈklɛ.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈklɛ.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈkle.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈkle.o/
Etymology 1
Stems:
- κλαϝ- > κλα- (κλᾱ́ω (klā́ō)) / κλαυ- (κλαυ-θμός (klau-thmós))
- κλαϝ-j- > κλαι-
- κλαϝ-σ- > κλαυσ- (the future κλαύσω (klaúsō), κλαυσῐ-)
- κλαϝ-ε- > κλαϝ-ε-σ > the future κλαήσω (klaḗsō).
Uncertain etymology. May be cognate with Albanian klan, qan (“to weep”), from Proto-Albanian *klaunja, pointing to Proto-Indo-European *kleh₂u-, but no other Indo-European cognates are apparent. Or, from Pre-Greek and/or ultimately onomatopoeic.[1]
Verb
κλαίω • (klaíō)
- cry, weep
Usage notes
Attic forms κλᾱ́ω (klā́ō) (of κλαίω) and κᾱ́ω (kā́ō) (of καίω (kaíō, “burn”) are the only -άω verbs which are never contracted. For κλῶ (klô) see κλείω (kleíō, “shut”).
Conjugation
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαίω | κλαίεις | κλαίει | κλαίετον | κλαίετον | κλαίομεν | κλαίετε | κλαίουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | κλαίω | κλαίῃς | κλαίῃ | κλαίητον | κλαίητον | κλαίωμεν | κλαίητε | κλαίωσῐ(ν) | |||||
optative | κλαίοιμῐ | κλαίοις | κλαίοι | κλαίοιτον | κλαιοίτην | κλαίοιμεν | κλαίοιτε | κλαίοιεν | |||||
imperative | κλαῖε | κλαιέτω | κλαίετον | κλαιέτων | κλαίετε | κλαιόντων | |||||||
middle/ passive | indicative | κλαίομαι | κλαίῃ, κλαίει | κλαίεται | κλαίεσθον | κλαίεσθον | κλαιόμεθᾰ | κλαίεσθε | κλαίονται | ||||
subjunctive | κλαίωμαι | κλαίῃ | κλαίηται | κλαίησθον | κλαίησθον | κλαιώμεθᾰ | κλαίησθε | κλαίωνται | |||||
optative | κλαιοίμην | κλαίοιο | κλαίοιτο | κλαίοισθον | κλαιοίσθην | κλαιοίμεθᾰ | κλαίοισθε | κλαίοιντο | |||||
imperative | κλαίου | κλαιέσθω | κλαίεσθον | κλαιέσθων | κλαίεσθε | κλαιέσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | κλαίειν | κλαίεσθαι | |||||||||||
participle | m | κλαίων | κλαιόμενος | ||||||||||
f | κλαίουσᾰ | κλαιομένη | |||||||||||
n | κλαῖον | κλαιόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλᾱ́ω | κλᾱ́εις | κλᾱ́ει | κλᾱ́ετον | κλᾱ́ετον | κλᾱ́ομεν | κλᾱ́ετε | κλᾱ́ουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | κλᾱ́ω | κλᾱ́ῃς | κλᾱ́ῃ | κλᾱ́ητον | κλᾱ́ητον | κλᾱ́ωμεν | κλᾱ́ητε | κλᾱ́ωσῐ(ν) | |||||
optative | κλᾱ́οιμῐ | κλᾱ́οις | κλᾱ́οι | κλᾱ́οιτον | κλᾱοίτην | κλᾱ́οιμεν | κλᾱ́οιτε | κλᾱ́οιεν | |||||
imperative | κλᾶε | κλᾱέτω | κλᾱ́ετον | κλᾱέτων | κλᾱ́ετε | κλᾱόντων | |||||||
middle/ passive | indicative | κλᾱ́ομαι | κλᾱ́εαι | κλᾱ́εται | κλᾱ́εσθον | κλᾱ́εσθον | κλᾱόμεθᾰ | κλᾱ́εσθε | κλᾱ́ονται | ||||
subjunctive | κλᾱ́ωμαι | κλᾱ́ηαι | κλᾱ́ηται | κλᾱ́ησθον | κλᾱ́ησθον | κλᾱώμεθᾰ | κλᾱ́ησθε | κλᾱ́ωνται | |||||
optative | κλᾱοίμην | κλᾱ́οιο | κλᾱ́οιτο | κλᾱ́οισθον | κλᾱοίσθην | κλᾱοίμεθᾰ | κλᾱ́οισθε | κλᾱ́οιντο | |||||
imperative | κλᾱ́εο | κλᾱέσθω | κλᾱ́εσθον | κλᾱέσθων | κλᾱ́εσθε | κλᾱόσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | κλᾱ́ειν | κλᾱ́εσθαι | |||||||||||
participle | m | κλᾱ́ων | κλᾱόμενος | ||||||||||
f | κλᾱ́ουσᾰ | κλᾱομένη | |||||||||||
n | κλᾶον | κλᾱόμενον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαΐω | κλαΐεις | κλαΐει | κλαΐετον | κλαΐετον | κλαΐομεν | κλαΐετε | κλαΐοισῐ | ||||
subjunctive | κλαΐω | κλαΐῃς | κλαΐῃ | κλαΐητον | κλαΐητον | κλαΐωμεν | κλαΐητε | κλαΐῳσῐ | |||||
optative | κλαΐοιμῐ | κλαΐοις | κλάϊοι | κλαΐοιτον | κλαϊοίτᾱν | κλαΐοιμεν | κλαΐοιτε | κλαΐοιεν | |||||
imperative | κλάϊε | κλαϊέτω | κλαΐετον | κλαϊέτων | κλαΐετε | κλαϊόντον | |||||||
middle/ passive | indicative | κλαΐομαι | κλαΐεαι | κλαΐεται | κλαΐεσθον | κλαΐεσθον | κλαϊόμεθᾰ | κλαΐεσθε | κλαΐονται | ||||
subjunctive | κλαΐωμαι | κλαΐηαι | κλαΐηται | κλαΐησθον | κλαΐησθον | κλαϊώμεθᾰ | κλαΐησθε | κλαΐωνται | |||||
optative | κλαϊοίμᾱν | κλαΐοιο | κλαΐοιτο | κλαΐοισθον | κλαϊοίσθᾱν | κλαϊοίμεθᾰ | κλαΐοισθε | κλαΐοιντο | |||||
imperative | κλαΐεο | κλαϊέσθω | κλαΐεσθον | κλαϊέσθων | κλαΐεσθε | κλαϊέσθον | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | κλαΐην | κλαΐεσθαι | |||||||||||
participle | m | κλαΐων | κλαϊόμενος | ||||||||||
f | κλαΐοισᾰ | κλαϊομένᾱ | |||||||||||
n | κλάϊον | κλαϊόμενον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἔκλαιον | ἔκλαιες | ἔκλαιε(ν) | ἐκλαίετον | ἐκλαιέτην | ἐκλαίομεν | ἐκλαίετε | ἔκλαιον | ||||
middle/ passive | indicative | ἐκλαιόμην | ἐκλαίου | ἐκλαίετο | ἐκλαίεσθον | ἐκλαιέσθην | ἐκλαιόμεθᾰ | ἐκλαίεσθε | ἐκλαίοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαῖον | κλαῖες | κλαῖε(ν) | κλαίετον | κλαιέτην | κλαίομεν | κλαίετε | κλαῖον | ||||
middle/ passive | indicative | κλαιόμην | κλαίου | κλαίετο | κλαίεσθον | κλαιέσθην | κλαιόμε(σ)θᾰ | κλαίεσθε | κλαίοντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἔκλᾱον | ἔκλᾱες | ἔκλᾱε(ν) | ἐκλᾱ́ετον | ἐκλᾱέτην | ἐκλᾱ́ομεν | ἐκλᾱ́ετε | ἔκλᾱον | ||||
middle/ passive | indicative | ἐκλᾱόμην | ἐκλᾱ́ου | ἐκλᾱ́ετο | ἐκλᾱ́εσθον | ἐκλᾱέσθην | ἐκλᾱόμεθᾰ | ἐκλᾱ́εσθε | ἐκλᾱ́οντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐκλάϊον | ἐκλάϊες | ἐκλάϊε(ν) | ἐκλαΐετον | ἐκλαϊέτᾱν | ἐκλαΐομεν | ἐκλαΐετε | ἐκλάϊον | ||||
middle/ passive | indicative | ἐκλαϊόμᾱν | ἐκλαΐου | ἐκλαΐετο | ἐκλαΐεσθον | ἐκλαϊέσθᾱν | ἐκλαϊόμεθᾰ | ἐκλαΐεσθε | ἐκλαΐοντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαίεσκον | κλαίεσκες | κλαίεσκε(ν) | κλαιέσκετον | κλαιεσκέτην | κλαιέσκομεν | κλαιέσκετε | κλαίεσκον | ||||
middle/ passive | indicative | κλαιεσκόμην | κλαιέσκου | κλαιέσκετο | κλαιέσκεσθον | κλαιεσκέσθην | κλαιεσκόμεθᾰ | κλαιέσκεσθε | κλαιέσκοντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαύσω | κλαύσεις | κλαύσει | κλαύσετον | κλαύσετον | κλαύσομεν | κλαύσετε | κλαύσουσῐ(ν) | ||||
optative | κλαύσοιμῐ | κλαύσοις | κλαύσοι | κλαύσοιτον | κλαυσοίτην | κλαύσοιμεν | κλαύσοιτε | κλαύσοιεν | |||||
middle | indicative | κλαύσομαι | κλαύσῃ, κλαύσει | κλαύσεται | κλαύσεσθον | κλαύσεσθον | κλαυσόμεθᾰ | κλαύσεσθε | κλαύσονται | ||||
optative | κλαυσοίμην | κλαύσοιο | κλαύσοιτο | κλαύσοισθον | κλαυσοίσθην | κλαυσοίμεθᾰ | κλαύσοισθε | κλαύσοιντο | |||||
passive | indicative | κλαυσθήσομαι | κλαυσθήσῃ | κλαυσθήσεται | κλαυσθήσεσθον | κλαυσθήσεσθον | κλαυσθησόμεθᾰ | κλαυσθήσεσθε | κλαυσθήσονται | ||||
optative | κλαυσθησοίμην | κλαυσθήσοιο | κλαυσθήσοιτο | κλαυσθήσοισθον | κλαυσθησοίσθην | κλαυσθησοίμεθᾰ | κλαυσθήσοισθε | κλαυσθήσοιντο | |||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | κλαύσειν | κλαύσεσθαι | κλαυσθήσεσθαι | ||||||||||
participle | m | κλαύσων | κλαυσόμενος | κλαυσθησόμενος | |||||||||
f | κλαύσουσᾰ | κλαυσομένη | κλαυσθησομένη | ||||||||||
n | κλαῦσον | κλαυσόμενον | κλαυσθησόμενον | ||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | κλαυσέομαι | κλαυσέῃ, κλαυσέει | κλαυσέεται | κλαυσέεσθον | κλαυσέεσθον | κλαυσεόμεθᾰ | κλαυσέεσθε | κλαυσέονται | ||||
optative | κλαυσεοίμην | κλαυσέοιο | κλαυσέοιτο | κλαυσέοισθον | κλαυσεοίσθην | κλαυσεοίμεθᾰ | κλαυσέοισθε | κλαυσέοιντο | |||||
middle | |||||||||||||
infinitive | κλαυσέεσθαι | ||||||||||||
participle | m | κλαυσεόμενος | |||||||||||
f | κλαυσεομένη | ||||||||||||
n | κλαυσεόμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle | indicative | κλαυσοῦμαι | κλαυσῇ | κλαυσεῖται | κλαυσεῖσθον | κλαυσεῖσθον | κλαυσούμεθᾰ | κλαυσεῖσθε | κλαυσοῦνται | ||||
optative | κλαυσοίμην | κλαυσοῖο | κλαυσοῖτο | κλαυσοῖσθον | κλαυσοίσθην | κλαυσοίμεθᾰ | κλαυσοῖσθε | κλαυσοῖντο | |||||
middle | |||||||||||||
infinitive | κλαυσεῖσθαι | ||||||||||||
participle | m | κλαυσούμενος | |||||||||||
f | κλαυσουμένη | ||||||||||||
n | κλαυσούμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαιήσω | κλαιήσεις | κλαιήσει | κλαιήσετον | κλαιήσετον | κλαιήσομεν | κλαιήσετε | κλαιήσουσῐ(ν) | ||||
optative | κλαιήσοιμῐ | κλαιήσοις | κλαιήσοι | κλαιήσοιτον | κλαιησοίτην | κλαιήσοιμεν | κλαιήσοιτε | κλαιήσοιεν | |||||
middle | indicative | κλαιήσομαι | κλαιήσῃ, κλαιήσει | κλαιήσεται | κλαιήσεσθον | κλαιήσεσθον | κλαιησόμεθᾰ | κλαιήσεσθε | κλαιήσονται | ||||
optative | κλαιησοίμην | κλαιήσοιο | κλαιήσοιτο | κλαιήσοισθον | κλαιησοίσθην | κλαιησοίμεθᾰ | κλαιήσοισθε | κλαιήσοιντο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | κλαιήσειν | κλαιήσεσθαι | |||||||||||
participle | m | κλαιήσων | κλαιησόμενος | ||||||||||
f | κλαιήσουσᾰ | κλαιησομένη | |||||||||||
n | κλαιῆσον | κλαιησόμενον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλᾱήσω | κλᾱήσεις | κλᾱήσει | κλᾱήσετον | κλᾱήσετον | κλᾱήσομεν | κλᾱήσετε | κλᾱήσουσῐ(ν) | ||||
optative | κλᾱήσοιμῐ | κλᾱήσοις | κλᾱήσοι | κλᾱήσοιτον | κλᾱησοίτην | κλᾱήσοιμεν | κλᾱήσοιτε | κλᾱήσοιεν | |||||
middle | indicative | κλᾱήσομαι | κλᾱήσῃ, κλᾱήσει | κλᾱήσεται | κλᾱήσεσθον | κλᾱήσεσθον | κλᾱησόμεθᾰ | κλᾱήσεσθε | κλᾱήσονται | ||||
optative | κλᾱησοίμην | κλᾱήσοιο | κλᾱήσοιτο | κλᾱήσοισθον | κλᾱησοίσθην | κλᾱησοίμεθᾰ | κλᾱήσοισθε | κλᾱήσοιντο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | κλᾱήσειν | κλᾱήσεσθαι | |||||||||||
participle | m | κλᾱήσων | κλᾱησόμενος | ||||||||||
f | κλᾱήσουσᾰ | κλᾱησομένη | |||||||||||
n | κλᾱῆσον | κλᾱησόμενον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
passive | indicative | κεκλαυσήσομαι | κεκλαυσήσῃ | κεκλαυσήσεται | κεκλαυσήσεσθον | κεκλαυσήσεσθον | κεκλαυσησόμεθᾰ | κεκλαυσήσεσθε | κεκλαυσήσονται | ||||
optative | κεκλαυσησοίμην | κεκλαυσήσοιο | κεκλαυσήσοιτο | κεκλαυσήσοισθον | κεκλαυσησοίσθην | κεκλαυσησοίμεθᾰ | κεκλαυσήσοισθε | κεκλαυσήσοιντο | |||||
passive | |||||||||||||
infinitive | κεκλαυσήσεσθαι | ||||||||||||
participle | m | κεκλαυσησόμενος | |||||||||||
f | κεκλαυσησομένη | ||||||||||||
n | κεκλαυσησόμενον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἔκλαυσᾰ | ἔκλαυσᾰς | ἔκλαυσε(ν) | ἐκλαύσᾰτον | ἐκλαυσᾰ́την | ἐκλαύσᾰμεν | ἐκλαύσᾰτε | ἔκλαυσᾰν | ||||
subjunctive | κλαύσω | κλαύσῃς | κλαύσῃ | κλαύσητον | κλαύσητον | κλαύσωμεν | κλαύσητε | κλαύσωσῐ(ν) | |||||
optative | κλαύσαιμῐ | κλαύσειᾰς, κλαύσαις | κλαύσειε(ν), κλαύσαι | κλαύσαιτον | κλαυσαίτην | κλαύσαιμεν | κλαύσαιτε | κλαύσειᾰν, κλαύσαιεν | |||||
imperative | κλαῦσον | κλαυσᾰ́τω | κλαύσᾰτον | κλαυσᾰ́των | κλαύσᾰτε | κλαυσᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | ἐκλαυσᾰ́μην | ἐκλαύσω | ἐκλαύσᾰτο | ἐκλαύσᾰσθον | ἐκλαυσᾰ́σθην | ἐκλαυσᾰ́μεθᾰ | ἐκλαύσᾰσθε | ἐκλαύσᾰντο | ||||
subjunctive | κλαύσωμαι | κλαύσῃ | κλαύσηται | κλαύσησθον | κλαύσησθον | κλαυσώμεθᾰ | κλαύσησθε | κλαύσωνται | |||||
optative | κλαυσαίμην | κλαύσαιο | κλαύσαιτο | κλαύσαισθον | κλαυσαίσθην | κλαυσαίμεθᾰ | κλαύσαισθε | κλαύσαιντο | |||||
imperative | κλαῦσαι | κλαυσᾰ́σθω | κλαύσᾰσθον | κλαυσᾰ́σθων | κλαύσᾰσθε | κλαυσᾰ́σθων | |||||||
passive | indicative | ἐκλαύσθην | ἐκλαύσθης | ἐκλαύσθη | ἐκλαύσθητον | ἐκλαυσθήτην | ἐκλαύσθημεν | ἐκλαύσθητε | ἐκλαύσθησᾰν | ||||
subjunctive | κλαυσθῶ | κλαυσθῇς | κλαυσθῇ | κλαυσθῆτον | κλαυσθῆτον | κλαυσθῶμεν | κλαυσθῆτε | κλαυσθῶσῐ(ν) | |||||
optative | κλαυσθείην | κλαυσθείης | κλαυσθείη | κλαυσθεῖτον, κλαυσθείητον | κλαυσθείτην, κλαυσθειήτην | κλαυσθεῖμεν, κλαυσθείημεν | κλαυσθεῖτε, κλαυσθείητε | κλαυσθεῖεν, κλαυσθείησᾰν | |||||
imperative | κλαύσθητῐ | κλαυσθήτω | κλαύσθητον | κλαυσθήτων | κλαύσθητε | κλαυσθέντων | |||||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | κλαῦσαι | κλαύσᾰσθαι | κλαυσθῆναι | ||||||||||
participle | m | κλαύσᾱς | κλαυσᾰ́μενος | κλαυσθείς | |||||||||
f | κλαύσᾱσᾰ | κλαυσᾰμένη | κλαυσθεῖσᾰ | ||||||||||
n | κλαῦσᾰν | κλαυσᾰ́μενον | κλαυσθέν | ||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | κλαῦσᾰ | κλαῦσᾰς | κλαῦσε(ν) | κλαύσᾰτον | κλαυσᾰ́την | κλαύσᾰμεν | κλαύσᾰτε | κλαῦσᾰν | ||||
subjunctive | κλαύσω, κλαύσωμῐ | κλαύσῃς, κλαύσῃσθᾰ | κλαύσῃ, κλαύσῃσῐ | κλαύσητον | κλαύσητον | κλαύσωμεν | κλαύσητε | κλαύσωσῐ(ν) | |||||
optative | κλαύσαιμῐ | κλαύσαις, κλαύσαισθᾰ, κλαύσειᾰς | κλαύσειε(ν), κλαύσαι | κλαυσεῖτον | κλαυσείτην | κλαυσεῖμεν | κλαυσεῖτε | κλαυσεῖεν | |||||
imperative | κλαῦσον | κλαυσᾰ́τω | κλαύσᾰτον | κλαυσᾰ́των | κλαύσᾰτε | κλαυσᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | κλαυσᾰ́μην | κλαύσω | κλαύσᾰτο | κλαύσᾰσθον | κλαυσᾰ́σθην | κλαυσᾰ́με(σ)θᾰ | κλαύσᾰσθε | κλαύσᾰντο | ||||
subjunctive | κλαύσωμαι, κλαυσώμαιμῐ | κλαύσηαι, κλαύσηαι | κλαύσηται, κλαυσήταισῐ | κλαύσησθον | κλαύσησθον | κλαυσώμε(σ)θᾰ | κλαύσησθε | κλαύσωνται | |||||
optative | κλαυσαίμην | κλαύσαιο | κλαύσαιτο | κλαύσαισθον | κλαυσαίσθην | κλαυσαίμε(σ)θᾰ | κλαύσαισθε | κλαυσαίᾰτο | |||||
imperative | κλαῦσαι | κλαυσᾰ́σθω | κλαύσᾰσθον | κλαυσᾰ́σθων | κλαύσᾰσθε | κλαυσᾰ́σθων | |||||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | κλαῦσαι/κλαυσᾰ́μεν/κλαυσᾰμέναι | κλαύσᾰσθαι | |||||||||||
participle | m | κλαύσᾱς | κλαυσᾰ́μενος | ||||||||||
f | κλαύσᾱσᾰ | κλαυσᾰμένη | |||||||||||
n | κλαῦσᾰν | κλαυσᾰ́μενον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | κέκλαυμαι | κέκλαυσαι | κέκλαυται | κέκλαυσθον | κέκλαυσθον | κεκλαύμεθᾰ | κέκλαυσθε | κέκλαυνται | ||||
subjunctive | κεκλαυμένος ὦ | κεκλαυμένος ᾖς | κεκλαυμένος ᾖ | κεκλαυμένω ἦτον | κεκλαυμένω ἦτον | κεκλαυμένοι ὦμεν | κεκλαυμένοι ἦτε | κεκλαυμένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | κεκλαυμένος εἴην | κεκλαυμένος εἴης | κεκλαυμένος εἴη | κεκλαυμένω εἴητον/εἶτον | κεκλαυμένω εἰήτην/εἴτην | κεκλαυμένοι εἴημεν/εἶμεν | κεκλαυμένοι εἴητε/εἶτε | κεκλαυμένοι εἴησᾰν/εἶεν | |||||
imperative | κέκλαυσο | κεκλαύσθω | κέκλαυσθον | κεκλαύσθων | κέκλαυσθε | κεκλαύσθων | |||||||
middle/passive | |||||||||||||
infinitive | κεκλαῦσθαι | ||||||||||||
participle | m | κεκλαυμένος | |||||||||||
f | κεκλαυμένη | ||||||||||||
n | κεκλαυμένον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive | indicative | κέκλαυσμαι | κέκλαυσαι | κέκλαυσται | κέκλαυσθον | κέκλαυσθον | κεκλαύσμεθᾰ | κέκλαυσθε | κεκλαύσᾰται | ||||
subjunctive | κεκλαυσμένος ὦ | κεκλαυσμένος ᾖς | κεκλαυσμένος ᾖ | κεκλαυσμένω ἦτον | κεκλαυσμένω ἦτον | κεκλαυσμένοι ὦμεν | κεκλαυσμένοι ἦτε | κεκλαυσμένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | κεκλαυσμένος εἴην | κεκλαυσμένος εἴης | κεκλαυσμένος εἴη | κεκλαυσμένω εἴητον/εἶτον | κεκλαυσμένω εἰήτην/εἴτην | κεκλαυσμένοι εἴημεν/εἶμεν | κεκλαυσμένοι εἴητε/εἶτε | κεκλαυσμένοι εἴησᾰν/εἶεν | |||||
imperative | κέκλαυσο | κεκλαύσθω | κέκλαυσθον | κεκλαύσθων | κέκλαυσθε | κεκλαύσθων | |||||||
middle/passive | |||||||||||||
infinitive | κεκλαῦσθαι | ||||||||||||
participle | m | κεκλαυσμένος | |||||||||||
f | κεκλαυσμένη | ||||||||||||
n | κεκλαυσμένον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Alternative forms
- κλᾱ́ω (klā́ō) – Attic
Derived terms
- ᾰ̓νᾰκλαίω (anaklaíō, “weep aloud”)
- ἀντικλαίω (antiklaíō, “weep in return”)
- ᾰ̓ποκλαίω (apoklaíō, “weep aloud”)
- ἐπῐκλαίω (epiklaíō, “weep in answer”)
- κᾰτᾰκλαίω (kataklaíō, “bewail loudly”)
- μετᾰκλαίω (metaklaíō, “weep afterwards”)
- πᾰρᾰκλαίω (paraklaíō, “weep beside”)
- περῐκλαίω (periklaíō, “weeping round”)
- προᾰνᾰκλαίομαι (proanaklaíomai, “bewail before”)
- προκλαίω (proklaíō, “weep beforehand”)
- προσκᾰτᾰκλαίομαι (proskataklaíomai, “lament one with another”)
- προσκλαίω (prosklaíō, “weep at”)
- συγκλαίω (sunklaíō, “weep with”)
- ῠ̔ποκλαίω (hupoklaíō, “shed secrettears”)
and
- κλαιωμῐλῐ́ᾱ f (klaiōmilíā, “fellowship in tears”)
Compounds and derivatives:
- ἀείκλαυτος (aeíklautos, “with perpetual lamentation”)
- ἀκλαυστεί (aklausteí, “without weeping”, adverb)
- ἄκλαυστος (áklaustos, “unlamented”)
- ἄκλαυτος (áklautos, “unwept, ἄκλαυστος”)
- ἀμφίκλαυτος (amphíklautos, “mourned around”)
- ᾰ̓νᾰκλαυθμός m (anaklauthmós, “ἀνακλαυσμός”)
- ᾰ̓νᾰ́κλαυσῐς f (anáklausis, “lamentation”)
- ᾰ̓πόκλαυμᾰ n (apóklauma, “loud wailing”)
- ἐπῐ́κλαυτος (epíklautos, “tearful”)
- ἐρίκλαυστος (eríklaustos, “much-weeping”)
- ἐρίκλαυτος (eríklautos, “much-weeping”)
- φῐλόκλαυτος (philóklautos, “fond of weeping”)
- κᾰτᾰ́κλαυσῐς f (katáklausis, “bewailing”)
- κλαῦμᾰ n (klaûma, “weeping”)
- κλαυμονή f (klaumonḗ, “κλαυθμονή”)
- κλαυμῠρίζομαι (klaumurízomai)
- κλαυθμηρός (klauthmērós, “plaintive”)
- κλαυθμονή f (klauthmonḗ, “weeping”)
- κλαυθμός m (klauthmós, “weeping”)
- κλαυθμῠρῐς f (klauthmuris)
- κλαυθμῠρισμός m (klauthmurismós, “crying like a child”)
- κλαυθμῠρῐ́ζω (klauthmurízō, “make to weep”)
- κλαυθμώδης (klauthmṓdēs, “broken as if by sobbing”)
- κλαυθμών m (klauthmṓn, “place of weeping”)
- κλαῦσε (klaûse, Homeric aorist)
- κλαυσιάω (klausiáō, “wish to weep”)
- κλαυσῐ́γελως m (klausígelōs, “smiles mingled with tears”)
- κλαυσῐ́μᾰχος (klausímakhos, “ready-to-fight”)
- κλαύσιμος (klaúsimos, “plaintive”)
- κλαῦσῐς f (klaûsis, “weeping”)
- κλαῦσμᾰ n (klaûsma)
- κλαυστήρ m (klaustḗr, “weeper”)
- κλαυστῐκός (klaustikós, “given to mourning”)
- κλαυστός (klaustós, “to be bewailed, mournful”)
- μονόκλαυτος (monóklautos, “lamented by one only”)
- νυμφόκλαυτος (numphóklautos, “a bride bringing woe”)
- πάγκλαυστος (pánklaustos, “most lamentable by all”)
- πᾰρᾰκλαυσῐ́θῠρον n (paraklausíthuron, “lover's complaint sung, serenade”)
- πολῠ́κλαυστος (polúklaustos, “much lamented by many”)
Descendants
- Greek: κλαίω (klaío). Also from stem κλαυ-,
References
- Beekes, Robert S. P. (2010), “κλαίω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 709
- “κλαίω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “κλαίω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- “κλαίω”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- κλαίω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- κλαίω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- G2799 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Etymology 2
From κλείω (kleíō, “shut”).
Verb
κλαίω • (klaíō)
- (Attic, Epic, Doric, contracted) first-person singular future indicative active of κλείω (kleíō)
References
- κλαίω @perseus.tufts.edu
Greek
Etymology
From Ancient Greek κλαίω (klaíō).
Root κλα-. Stems: κλαι- / κλαυσ- > κλαψ- / κλαυθ- > κλαυτ- / κλαυμ > κλαμμ > κλαμ-.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkleo/
- Hyphenation: κλαί‧ω
Verb
κλαίω • (klaío) (past έκλαψα, passive κλαίγομαι)
- (most senses) cry, weep (shed tears)
- Το παιδί έκλαιγε γιατί έπεσε κάτω.
- To paidí éklaige giatí épese káto.
- The child was crying because he fell down.
- Οι γονείς μου κλάψανε από χαρά όταν άκουσαν τα καλά νέα.
- Oi goneís mou klápsane apó chará ótan ákousan ta kalá néa.
- My parents wept for joy when they heard the good news.
- (intransitive, of eyes) water, run (as when cutting onions etc)
- Τα μάτια κλαίνε όταν καθαρίζει κανείς κρεμμύδια.
- Ta mátia klaíne ótan katharízei kaneís kremmýdia.
- The eyes water when one is peeling onions.
- (transitive, figuratively) mourn, grieve for (a person or thing)
- Ολόκληρο το χωριό τον έκλαψε όταν πέθανε.
- Olókliro to chorió ton éklapse ótan péthane.
- The entire village mourned him when he died.
- Έκλαψε την χαμένη της νιότη.
- Éklapse tin chaméni tis nióti.
- She grieved for her lost youth.
- (transitive, figuratively) feel sorry for (a person or thing)
- Τον κλαίω με όλα αυτά που του έγιναν.
- Ton klaío me óla aftá pou tou éginan.
- I feel sorry for him for all that happened to him.
- (transitive, figurative, colloquial) crying with laughter
Conjugation
Active voice ➤ | Passive voice ➤ | |||
Indicative mood ➤ | Imperfective aspect ➤ | Perfective aspect ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect |
Non-past tenses ➤ | Present ➤ | Dependent ➤ | Present | Dependent |
1 sg | κλαίω, [κλαίγω]1 | κλάψω, [{κλαύσω}] | κλαίγομαι3, [{κλαίομαι}]2 | κλαυτώ, [{κλαυθώ}] |
2 sg | κλαις, [κλαίγεις], [{κλαίεις}]2 | κλάψεις, [{κλαύσεις}] | κλαίγεσαι | κλαυτείς, [{κλαυθείς}] |
3 sg | κλαίει, [κλαίγει] | κλάψει, [{κλαύσει}] | κλαίγεται | κλαυτεί, [{κλαυθεί}] |
1 pl | κλαίμε, [κλαίγομε], [{κλαίομε(ν)}] | κλάψουμε, (‑ομαι), [{κλαύσομε(ν)}] | κλαιγόμαστε | κλαυτούμε, [{κλαυθούμε}] |
2 pl | κλαίτε, [κλαίγετε] | κλάψετε, [{κλαύσετε}] | κλαίγεστε, (κλαιγόσαστε) | κλαυτείτε, [{κλαυθείτε}] |
3 pl | κλαίνε, κλαιν, [κλαίγουν], [{κλαίουν}] | κλάψουν(ε), [{κλαύσουν}] | κλαίγονται, [{κλαίονται}] | κλαυτούν(ε), [{κλαυθούν}] |
Past tenses ➤ | Imperfect ➤ | Simple past ➤ | Imperfect | Simple past |
1 sg | έκλαιγα, [{έκλαια}]2 | έκλαψα, [{έκλαυσα}] | κλαιγόμουν(α), [{(ε)κλαιόμουν}]2 | κλαύτηκα, [{κλαύθηκα}] |
2 sg | έκλαιγες, [{έκλαιες}] | έκλαψες, [{έκλαυσες}] | κλαιγόσουν(α) | κλαύτηκες, [{κλαύθηκες}] |
3 sg | έκλαιγε, [{έκλαιε}] | έκλαψε, [{έκλαυσε(ν)}] | κλαιγόταν(ε) | κλαύτηκε, [{κλαύθηκε}] |
1 pl | κλαίγαμε, [{κλαίαμε}] | κλάψαμε, [{εκλαύσαμεν}] | κλαιγόμασταν, (‑όμαστε) | κλαυτήκαμε, [{κλαυθήκαμε}] |
2 pl | κλαίγατε, [{κλαίατε}] | κλάψατε, [{εκλαύσατε}] | κλαιγόσασταν, (‑όσαστε) | κλαυτήκατε, [{κλαυθήκατε}] |
3 pl | έκλαιγαν, κλαίγαν(ε), [{έκλαιαν}] | έκλαψαν, κλάψαν(ε), [{έκλαυσαν}] | κλαίγονταν, (κλαιγόντουσαν), [{(ε)κλαίονταν}] | κλαύτηκαν, (κλαυτήκανε), [{κλαύθηκαν}] |
Future tenses ➤ | Continuous ➤ | Simple ➤ | Continuous | Simple |
1 sg | θα κλαίω / [θα κλαίγω] ➤ | θα κλάψω / [{θα κλαύσω}] ➤ | θα κλαίγομαι ➤ | θα κλαυτώ / [{θα κλαυθώ}] ➤ |
2,3 sg, 1,2,3 pl | θα κλαις, / [θα κλαίγεις], … | θα κλάψεις / [{θα κλαύσεις}], … | θα κλαίγεσαι, … | θα κλαυτείς / [{θα κλαυθείς}], … |
Perfect aspect ➤ | Perfect aspect | |||
Present perfect ➤ | έχω, έχεις, … κλάψει / [{κλαύσει}] | έχω, έχεις, … κλαυτεί / [{κλαυθεί}] είμαι, είσαι, … κλαμένος, ‑η, ‑ο ➤ | ||
Past perfect ➤ | είχα, είχες, … κλάψει / [{κλαύσει}] | είχα, είχες, … κλαυτεί / [{κλαυθεί}] ήμουν, ήσουν, … κλαμένος, ‑η, ‑ο | ||
Future perfect ➤ | θα έχω, θα έχεις, … κλάψει / [{κλαύσει}] | θα έχω, θα έχεις, … κλαυτεί / [{κλαυθεί}] θα είμαι, θα είσαι, … κλαμένος, ‑η, ‑ο | ||
Subjunctive mood ➤ | Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας). | |||
Imperative mood ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect | Imperfective aspect | Perfective aspect |
2 sg | κλαίγε, [{κλαίε}]2 | κλάψε, (κλαύ')4 | κλάψου | |
2 pl | κλαίτε, [κλαίγετε] | κλάψτε, (κλαύτε)5, [{κλαύσετε}] | κλαίγεστε | κλαυτείτε, [{κλαυθείτε}] |
Other forms | Active voice | Passive voice | ||
Present participle➤ | κλαίγοντας, [{κλαίοντας}]2 / [{κλαίων, κλαίουσα6, κλαίον}] ➤ | — | ||
Perfect participle➤ | έχοντας κλάψει ➤ | κλαμένος, ‑η, ‑ο / [{κλαυμένος, ‑η, ‑ο}] ➤ | ||
Nonfinite form➤ | κλάψει, [{κλαύσει}] | κλαυτεί, [{κλαυθεί}] | ||
Notes Appendix:Greek verbs | 1. Rare active present forms with gamma -γ-, since mediaeval times. 2. Uncontracted forms, after the ancient conjugation of κλαίω. 3. Different meaning for all passive forms: grumble, complain. But the passive participles, with the active sense: crying, weeping 4. Colloquial apocopic perfective imperative + accusative of article & noun or weak pronouns e.g κλαύ' τον (klaú' ton, “weep for him; he is doomed”) 5. Colloquial. • References: Allomorphs in literature, as in [κλαι-], [έκλαι-], [κλαυθ-], etc @greek-language.gr • (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive. | |||
Synonyms
- (mourn): θρηνώ (thrinó), οδύρομαι (odýromai), ολοφύρομαι (olofýromai), πενθώ (penthó)
- (bemoan): μεμψιμοιρώ (mempsimoiró)
Antonyms
- γελώ (geló, “laugh”)
Derived terms
- κλαίων (klaíon, participle) (archaic) (fem: κλαίουσα (klaíousa), neu: κλαίον (klaíon)/κλαῖον
Compounds of the verb:
- μυξοκλαίω (myxoklaío, “snivel”)
- σιγοκλαίω (sigoklaío, “sob slowly, quietly”)
Expressions:
- κλαίω γοερά (klaío goerá, “cry loudly”)
- κλαίω και οδύρομαι (klaío kai odýromai, “cry and lament”)
- κλαίω πικρά (klaío pikrá, “cry bitterly”)
- κλαίω τη μοίρα μου (klaío ti moíra mou, “weep for my bad fortune”)
Set phrases:
- κλαύ' τα Χαράλαμπε (kláf' ta Charálampe) (colloquial)
- θα κλάψουν μανούλες (tha klápsoun manoúles) (colloquial)
- βαράτε με κι ας κλαίω (varáte me ki as klaío) (colloquial)
- να τον κλαιν οι ρέγγες (na ton klain oi rénges) (colloquial)
- κλαίω με μαύρο δάκρυ (klaío me mávro dákry) (colloquial)
- κλάψε με μάνα, κλάψε με (klápse me mána, klápse me) (colloquial)
Related terms
- άκλαυτος (áklaftos, “unmourned”)
- κλάμα n (kláma, “cry”)
- κλαυθμός m (klafthmós, “cry”) (learned)
- κλαυθμυρίζω (klafthmyrízo, “grizzle”) (learned)
- κλαυθμύρισμα n (klafthmýrisma, “grizzling”) (learned)
- κλαυσίγελως, κλαυσίγελος m (klafsígelos, “smiles mingled with tears”)
- κλάψα f (klápsa, “whining”)
- κλαψιάρης (klapsiáris, “whining”), fem: κλαψιάρα, neu: κλαψιάρικο
- κλαψιάρικος (klapsiárikos, “grizzling”)
- κλάψιμο n (klápsimo, “cry”)
- κλαψουρίζω (klapsourízo, “grizzle”)
- κλαψούρισμα n (klapsoúrisma, “grizzling”)
- πολύκλαυστος (polýklafstos, “lamented by many”)