βεβαιούμενος
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /be.bai̯.ǒː.me.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /bɛ.bɛˈu.mɛ.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /βe.βɛˈu.me.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ve.veˈu.me.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ve.veˈu.me.nos/
Participle
βεβαιούμενος • (bebaioúmenos) m (feminine βεβαιουμένη, neuter βεβαιούμενον); first/second declension
- present mediopassive participle of βεβαιόω (bebaióō)
Declension
First and second declension of βεβαιούμενος; βεβαιουμένη; βεβαιούμενον (Attic)
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | βεβαιούμενος bebaioúmenos | βεβαιουμένη bebaiouménē | βεβαιούμενον bebaioúmenon | βεβαιουμένω bebaiouménō | βεβαιουμένᾱ bebaiouménā | βεβαιουμένω bebaiouménō | βεβαιούμενοι bebaioúmenoi | βεβαιούμεναι bebaioúmenai | βεβαιούμενᾰ bebaioúmena | |||||
Genitive | βεβαιουμένου bebaiouménou | βεβαιουμένης bebaiouménēs | βεβαιουμένου bebaiouménou | βεβαιουμένοιν bebaiouménoin | βεβαιουμέναιν bebaiouménain | βεβαιουμένοιν bebaiouménoin | βεβαιουμένων bebaiouménōn | βεβαιουμένων bebaiouménōn | βεβαιουμένων bebaiouménōn | |||||
Dative | βεβαιουμένῳ bebaiouménōi | βεβαιουμένῃ bebaiouménēi | βεβαιουμένῳ bebaiouménōi | βεβαιουμένοιν bebaiouménoin | βεβαιουμέναιν bebaiouménain | βεβαιουμένοιν bebaiouménoin | βεβαιουμένοις bebaiouménois | βεβαιουμέναις bebaiouménais | βεβαιουμένοις bebaiouménois | |||||
Accusative | βεβαιούμενον bebaioúmenon | βεβαιουμένην bebaiouménēn | βεβαιούμενον bebaioúmenon | βεβαιουμένω bebaiouménō | βεβαιουμένᾱ bebaiouménā | βεβαιουμένω bebaiouménō | βεβαιουμένους bebaiouménous | βεβαιουμένᾱς bebaiouménās | βεβαιούμενᾰ bebaioúmena | |||||
Vocative | βεβαιούμενε bebaioúmene | βεβαιουμένη bebaiouménē | βεβαιούμενον bebaioúmenon | βεβαιουμένω bebaiouménō | βεβαιουμένᾱ bebaiouménā | βεβαιουμένω bebaiouménō | βεβαιούμενοι bebaioúmenoi | βεβαιούμεναι bebaioúmenai | βεβαιούμενᾰ bebaioúmena | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
βεβαιουμένως bebaiouménōs | βεβαιουμενώτερος bebaioumenṓteros | βεβαιουμενώτᾰτος bebaioumenṓtatos | ||||||||||||
Notes: |
|