αποστραμμένος
Greek
Etymology
Perfect participle of αποστρέφομαι (apostréfomai), passive voice of αποστρέφω (apostréfo, “to avert”)
Participle
αποστραμμένος • (apostramménos) m (feminine αποστραμμένη, neuter αποστραμμένο)
- loathed, abhored
Declension
declension of αποστραμμένος
number case / gender | singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αποστραμμένος • | αποστραμμένη • | αποστραμμένο • | αποστραμμένοι • | αποστραμμένες • | αποστραμμένα • |
genitive | αποστραμμένου • | αποστραμμένης • | αποστραμμένου • | αποστραμμένων • | αποστραμμένων • | αποστραμμένων • |
accusative | αποστραμμένο • | αποστραμμένη • | αποστραμμένο • | αποστραμμένους • | αποστραμμένες • | αποστραμμένα • |
vocative | αποστραμμένε • | αποστραμμένη • | αποστραμμένο • | αποστραμμένοι • | αποστραμμένες • | αποστραμμένα • |
derivations | comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο αποστραμμένος, etc.) relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο αποστραμμένος (o pio apostramménos), etc.) |