αμίλητος
Greek
Adjective
αμίλητος • (amílitos) m (feminine αμίλητη, neuter αμίλητο)
- silent, quiet
- speechless
Declension
declension of αμίλητος
number case / gender | singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αμίλητος | αμίλητη | αμίλητο | αμίλητοι | αμίλητες | αμίλητα |
genitive | αμίλητου | αμίλητης | αμίλητου | αμίλητων | αμίλητων | αμίλητων |
accusative | αμίλητο | αμίλητη | αμίλητο | αμίλητους | αμίλητες | αμίλητα |
vocative | αμίλητε | αμίλητη | αμίλητο | αμίλητοι | αμίλητες | αμίλητα |
derivations | comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο αμίλητος, etc.) relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο αμίλητος (o pio amílitos), etc.) |