αληθινός
See also: ἀληθινός
Greek
Etymology
From Ancient Greek ἀληθινός, from ἀλήθεια
Adjective
αληθινός • (alithinós) m (feminine αληθινή, neuter αληθινό)
- true
Declension
declension of αληθινός
number case / gender | singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | αληθινός | αληθινή | αληθινό | αληθινοί | αληθινές | αληθινά |
genitive | αληθινού | αληθινής | αληθινού | αληθινών | αληθινών | αληθινών |
accusative | αληθινό | αληθινή | αληθινό | αληθινούς | αληθινές | αληθινά |
vocative | αληθινέ | αληθινή | αληθινό | αληθινοί | αληθινές | αληθινά |
derivations | comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο αληθινός, etc.) relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο αληθινός (o pio alithinós), etc.) |
Related terms
- see: αλήθεια f (alítheia, “truth”)