þrøngð
Old Norse
Etymology 1
Probably from þrøngva + -ð.
Noun
þrøngð f
- narrow place
- Synonym: þrǫng
Declension
Declension of þrøngð (strong i-stem)
feminine | singular | plural | ||
---|---|---|---|---|
indefinite | definite | indefinite | definite | |
nominative | þrøngð | þrøngðin | þrøngðir | þrøngðirnar |
accusative | þrøngð | þrøngðina | þrøngðir | þrøngðirnar |
dative | þrøngð | þrøngðinni | þrøngðum | þrøngðunum |
genitive | þrøngðar | þrøngðarinnar | þrøngða | þrøngðanna |
References
- þrøngð in A Concise Dictionary of Old Icelandic, G. T. Zoëga, Clarendon Press, 1910, at Internet Archive.
Etymology 2
See the etymology of the main entry.
Verb
þrøngð
- inflection of þrøngva:
- past participle strong feminine nominative singular
- past participle strong neuter nominative/accusative plural