zelfmedelijdend
Dutch
Etymology
From zelf- + medelijdend.
Pronunciation
- Hyphenation: zelf‧me‧de‧lij‧dend
Adjective
zelfmedelijdend (comparative zelfmedelijdender, superlative zelfmedelijdendst)
- self-pitying, sorry for oneself, maudlin
Inflection
Inflection of zelfmedelijdend | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | zelfmedelijdend | |||
inflected | zelfmedelijdende | |||
comparative | zelfmedelijdender | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | zelfmedelijdend | zelfmedelijdender | het zelfmedelijdendst het zelfmedelijdendste | |
indefinite | m./f. sing. | zelfmedelijdende | zelfmedelijdendere | zelfmedelijdendste |
n. sing. | zelfmedelijdend | zelfmedelijdender | zelfmedelijdendste | |
plural | zelfmedelijdende | zelfmedelijdendere | zelfmedelijdendste | |
definite | zelfmedelijdende | zelfmedelijdendere | zelfmedelijdendste | |
partitive | zelfmedelijdends | zelfmedelijdenders | — |
Related terms
- zelfmedelijden