zaginąć
See also: zaginać
Polish
Etymology
Inherited from Old Polish zaginąć, from Proto-Slavic *zagynǫti. By surface analysis, za- + ginąć.
Pronunciation
- IPA(key): /zaˈɡi.nɔɲt͡ɕ/
Audio (file) - Rhymes: -inɔɲt͡ɕ
- Syllabification: za‧gi‧nąć
Verb
zaginąć pf
- (intransitive) to go missing
Conjugation
Conjugation of zaginąć pf
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
person | masculine | feminine | neuter | virile | nonvirile | |
infinitive | zaginąć | |||||
future tense | 1st | zaginę | zaginiemy | |||
2nd | zaginiesz | zaginiecie | ||||
3rd | zaginie | zaginą | ||||
impersonal | zaginie się | |||||
past tense | 1st | zaginąłem | zaginęłam | zaginęliśmy | zaginęłyśmy | |
2nd | zaginąłeś | zaginęłaś | zaginęliście | zaginęłyście | ||
3rd | zaginął | zaginęła | zaginęło | zaginęli | zaginęły | |
impersonal | zaginięto | |||||
conditional | 1st | zaginąłbym | zaginęłabym | zaginęlibyśmy | zaginęłybyśmy | |
2nd | zaginąłbyś | zaginęłabyś | zaginęlibyście | zaginęłybyście | ||
3rd | zaginąłby | zaginęłaby | zaginęłoby | zaginęliby | zaginęłyby | |
impersonal | zaginięto by | |||||
imperative | 1st | niech zaginę | zagińmy | |||
2nd | zagiń | zagińcie | ||||
3rd | niech zaginie | niech zaginą | ||||
anterior adverbial participle | zaginąwszy | |||||
verbal noun | zaginięcie |
Further reading
- zaginąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- zaginąć in Polish dictionaries at PWN