wpółżywy
Polish
Etymology
From wpół + żywy.
Pronunciation
- IPA(key): /fpuwˈʐɨ.vɨ/
- Rhymes: -ɨvɨ
- Syllabification: wpół‧ży‧wy
Adjective
wpółżywy (not comparable)
- (dated) halfdead (extremely exhausted)
Declension
Declension of wpółżywy
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
nominative, vocative | wpółżywy | wpółżywe | wpółżywa | wpółżywi | wpółżywe | ||
genitive | wpółżywego | wpółżywej | wpółżywych | ||||
dative | wpółżywemu | wpółżywym | |||||
accusative | wpółżywego | wpółżywy | wpółżywe | wpółżywą | wpółżywych | wpółżywe | |
instrumental | wpółżywym | wpółżywymi | |||||
locative | wpółżywej | wpółżywych |
See also
- na wpół żywy
Further reading
- wpółżywy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- wpółżywy in Polish dictionaries at PWN