umyślny
Polish
Etymology
From umysł + -ny.
Pronunciation
- IPA(key): /uˈmɨɕ.lnɨ/
Adjective
umyślny (not comparable, adverb umyślnie)
- deliberate, intentional, studious, premeditated
- Antonym: nieumyślny
- (archaic) intended
Declension
declension of umyślny
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
m pers or m anim | m inan | n | f | m pers | other | ||
nominative, vocative | umyślny | umyślne | umyślna | umyślni | umyślne | ||
genitive | umyślnego | umyślnej | umyślnych | ||||
dative | umyślnemu | umyślnym | |||||
accusative | umyślnego | umyślny | umyślne | umyślną | umyślnych | umyślne | |
instrumental | umyślnym | umyślnymi | |||||
locative | umyślnej | umyślnych |
Related terms
- (noun) umysł
- (adjectives) umysłowy, nieumyślny
- (adverbs) umysłowo, nieumyślnie
Further reading
- umyślny in Polish dictionaries at PWN