ukaranie
Polish
Etymology
From ukarać + -anie.
Pronunciation
- IPA(key): /u.kaˈra.ɲɛ/
Audio (file) - Rhymes: -aɲɛ
- Syllabification: u‧ka‧ra‧nie
Noun
ukaranie n
- verbal noun of ukarać
Declension
Declension of ukaranie
singular | |
---|---|
nominative | ukaranie |
genitive | ukarania |
dative | ukaraniu |
accusative | ukaranie |
instrumental | ukaraniem |
locative | ukaraniu |
vocative | ukaranie |
Further reading
- ukaranie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- ukaranie in Polish dictionaries at PWN