ubliżyć
Polish
Etymology
Unknown. Perhaps derived from Proto-Slavic *blizъ.
Pronunciation
- IPA(key): /ubˈli.ʐɨt͡ɕ/
Audio (file) - Rhymes: -iʐɨt͡ɕ
- Syllabification: ub‧li‧żyć
Verb
ubliżyć pf (imperfective ubliżać)
- (intransitive) to disparage (to dishonor by a comparison)
- (intransitive) to be disparaging
Conjugation
Conjugation of ubliżyć pf
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
person | masculine | feminine | neuter | virile | nonvirile | |
infinitive | ubliżyć | |||||
future tense | 1st | ubliżę | ubliżymy | |||
2nd | ubliżysz | ubliżycie | ||||
3rd | ubliży | ubliżą | ||||
impersonal | ubliży się | |||||
past tense | 1st | ubliżyłem | ubliżyłam | ubliżyliśmy | ubliżyłyśmy | |
2nd | ubliżyłeś | ubliżyłaś | ubliżyliście | ubliżyłyście | ||
3rd | ubliżył | ubliżyła | ubliżyło | ubliżyli | ubliżyły | |
impersonal | ubliżono | |||||
conditional | 1st | ubliżyłbym | ubliżyłabym | ubliżylibyśmy | ubliżyłybyśmy | |
2nd | ubliżyłbyś | ubliżyłabyś | ubliżylibyście | ubliżyłybyście | ||
3rd | ubliżyłby | ubliżyłaby | ubliżyłoby | ubliżyliby | ubliżyłyby | |
impersonal | ubliżono by | |||||
imperative | 1st | niech ubliżę | ubliżmy | |||
2nd | ubliż | ubliżcie | ||||
3rd | niech ubliży | niech ubliżą | ||||
anterior adverbial participle | ubliżywszy | |||||
verbal noun | ubliżenie |
Related terms
adjective
- ubliżający
adverb
- ubliżająco
Further reading
- ubliżyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- ubliżyć in Polish dictionaries at PWN