starościc
Polish
Etymology
From starosta + -ic.
Pronunciation
- IPA(key): /staˈrɔɕ.t͡ɕit͡s/
Noun
starościc m pers
- The son of a starosta.
Declension
declension of starościc
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | starościc | starościce/starościcowie |
genitive | starościca | starościców |
dative | starościcowi | starościcom |
accusative | starościca | starościców |
instrumental | starościcem | starościcami |
locative | starościcu | starościcach |
vocative | starościcu | starościce/starościcowie |
Further reading
- starościc in Polish dictionaries at PWN