spontaniczność
Polish
Etymology
From spontaniczny + -ość.
Pronunciation
- IPA(key): /spɔn.taˈɲit͡ʂ.nɔɕt͡ɕ/
Audio (file) - Rhymes: -it͡ʂnɔɕt͡ɕ
- Syllabification: spon‧ta‧nicz‧ność
Noun
spontaniczność f
- spontaneity (quality of being spontaneous)
Declension
Declension of spontaniczność
singular | |
---|---|
nominative | spontaniczność |
genitive | spontaniczności |
dative | spontaniczności |
accusative | spontaniczność |
instrumental | spontanicznością |
locative | spontaniczności |
vocative | spontaniczności |
Related terms
adjective
- spontaniczny
adverb
- spontanicznie
Further reading
- spontaniczność in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- spontaniczność in Polish dictionaries at PWN