skusić
Polish
Etymology
From s- + kusić.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈsku.ɕit͡ɕ/
Audio (file) - Rhymes: -uɕit͡ɕ
- Syllabification: sku‧sić
Verb
skusić pf (imperfective kusić)
- (transitive) to tempt, to lure
Conjugation
Conjugation of skusić pf
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
person | masculine | feminine | neuter | virile | nonvirile | |
infinitive | skusić | |||||
future tense | 1st | skuszę | skusimy | |||
2nd | skusisz | skusicie | ||||
3rd | skusi | skuszą | ||||
impersonal | skusi się | |||||
past tense | 1st | skusiłem | skusiłam | skusiliśmy | skusiłyśmy | |
2nd | skusiłeś | skusiłaś | skusiliście | skusiłyście | ||
3rd | skusił | skusiła | skusiło | skusili | skusiły | |
impersonal | skuszono | |||||
conditional | 1st | skusiłbym | skusiłabym | skusilibyśmy | skusiłybyśmy | |
2nd | skusiłbyś | skusiłabyś | skusilibyście | skusiłybyście | ||
3rd | skusiłby | skusiłaby | skusiłoby | skusiliby | skusiłyby | |
impersonal | skuszono by | |||||
imperative | 1st | niech skuszę | skuśmy | |||
2nd | skuś | skuście | ||||
3rd | niech skusi | niech skuszą | ||||
passive adjectival participle | skuszony | skuszona | skuszone | skuszeni | skuszone | |
anterior adverbial participle | skusiwszy | |||||
verbal noun | skuszenie |
Further reading
- skusić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- skusić in Polish dictionaries at PWN