rétta
See also: retta
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /ˈrjɛhta/
- Rhymes: -ɛhta
Verb
rétta (weak verb, third-person singular past indicative rétti, supine rétt)
- to straighten
- to hand, pass
Conjugation
rétta — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) | að rétta | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) | rétt | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) | réttandi | ||||
indicative (framsöguháttur) | subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) | ég rétti | við réttum | present (nútíð) | ég rétti | við réttum |
þú réttir | þið réttið | þú réttir | þið réttið | ||
hann, hún, það réttir | þeir, þær, þau rétta | hann, hún, það rétti | þeir, þær, þau rétti | ||
past (þátíð) | ég rétti | við réttum | past (þátíð) | ég rétti | við réttum |
þú réttir | þið réttuð | þú réttir | þið réttuð | ||
hann, hún, það rétti | þeir, þær, þau réttu | hann, hún, það rétti | þeir, þær, þau réttu | ||
imperative (boðháttur) | rétt (þú) | réttið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
réttu | réttiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
réttast — mediopassive voice (miðmynd)
infinitive (nafnháttur) | að réttast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) | rést | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) | réttandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) | subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) | ég réttist | við réttumst | present (nútíð) | ég réttist | við réttumst |
þú réttist | þið réttist | þú réttist | þið réttist | ||
hann, hún, það réttist | þeir, þær, þau réttast | hann, hún, það réttist | þeir, þær, þau réttist | ||
past (þátíð) | ég réttist | við réttumst | past (þátíð) | ég réttist | við réttumst |
þú réttist | þið réttust | þú réttist | þið réttust | ||
hann, hún, það réttist | þeir, þær, þau réttust | hann, hún, það réttist | þeir, þær, þau réttust | ||
imperative (boðháttur) | rést (þú) | réttist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
réstu | réttisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
réttur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) | singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) | réttur | rétt | rétt | réttir | réttar | rétt | |
accusative (þolfall) | réttan | rétta | rétt | rétta | réttar | rétt | |
dative (þágufall) | réttum | réttri | réttu | réttum | réttum | réttum | |
genitive (eignarfall) | rétts | réttrar | rétts | réttra | réttra | réttra | |
weak declension (veik beyging) | singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) | rétti | rétta | rétta | réttu | réttu | réttu | |
accusative (þolfall) | rétta | réttu | rétta | réttu | réttu | réttu | |
dative (þágufall) | rétta | réttu | rétta | réttu | réttu | réttu | |
genitive (eignarfall) | rétta | réttu | rétta | réttu | réttu | réttu |
Verb
rétta (weak verb, third-person singular past indicative réttaði, supine réttaði)
- to hold a court of law
- to hold a sorting of sheep or horses (where each farmer's animals are sorted from a mixed group)
Conjugation
rétta — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) | að rétta | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) | réttað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) | réttandi | ||||
indicative (framsöguháttur) | subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) | ég rétta | við réttum | present (nútíð) | ég rétti | við réttum |
þú réttar | þið réttið | þú réttir | þið réttið | ||
hann, hún, það réttar | þeir, þær, þau rétta | hann, hún, það rétti | þeir, þær, þau rétti | ||
past (þátíð) | ég réttaði | við réttuðum | past (þátíð) | ég réttaði | við réttuðum |
þú réttaðir | þið réttuðuð | þú réttaðir | þið réttuðuð | ||
hann, hún, það réttaði | þeir, þær, þau réttuðu | hann, hún, það réttaði | þeir, þær, þau réttuðu | ||
imperative (boðháttur) | rétta (þú) | réttið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
réttaðu | réttiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
réttaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) | singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) | réttaður | réttuð | réttað | réttaðir | réttaðar | réttuð | |
accusative (þolfall) | réttaðan | réttaða | réttað | réttaða | réttaðar | réttuð | |
dative (þágufall) | réttuðum | réttaðri | réttuðu | réttuðum | réttuðum | réttuðum | |
genitive (eignarfall) | réttaðs | réttaðrar | réttaðs | réttaðra | réttaðra | réttaðra | |
weak declension (veik beyging) | singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | masculine (karlkyn) | feminine (kvenkyn) | neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) | réttaði | réttaða | réttaða | réttuðu | réttuðu | réttuðu | |
accusative (þolfall) | réttaða | réttuðu | réttaða | réttuðu | réttuðu | réttuðu | |
dative (þágufall) | réttaða | réttuðu | réttaða | réttuðu | réttuðu | réttuðu | |
genitive (eignarfall) | réttaða | réttuðu | réttaða | réttuðu | réttuðu | réttuðu |
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *rihtijaną (“to make right”).
Verb
rétta (singular past indicative rétti, plural past indicative -ttu, past participle -ttr)
- to make straight, straighten
- Antonyms: beygja, kreppa
- to stretch out, stretch
- to raise, right a capsized boat
- to rise
- hann rétti eigi ór rekkju
- he didn't get out of bed
- to put right, adjust, align
Conjugation
Conjugation of rétta — active (weak class 1)
infinitive | rétta | |
---|---|---|
present participle | réttandi | |
past participle | réttr | |
indicative | present | past |
1st-person singular | rétti | rétta |
2nd-person singular | réttir | réttir |
3rd-person singular | réttir | rétti |
1st-person plural | réttum | réttum |
2nd-person plural | réttið | réttuð |
3rd-person plural | rétta | réttu |
subjunctive | present | past |
1st-person singular | rétta | rétta |
2nd-person singular | réttir | réttir |
3rd-person singular | rétti | rétti |
1st-person plural | réttim | réttim |
2nd-person plural | réttið | réttið |
3rd-person plural | rétti | rétti |
imperative | present | |
2nd-person singular | rétt | |
1st-person plural | réttum | |
2nd-person plural | réttið |
Conjugation of rétta — mediopassive (weak class 1)
infinitive | réttask | |
---|---|---|
present participle | réttandisk | |
past participle | rézk | |
indicative | present | past |
1st-person singular | réttumk | réttumk |
2nd-person singular | réttisk | réttisk |
3rd-person singular | réttisk | réttisk |
1st-person plural | réttumsk | réttumsk |
2nd-person plural | réttizk | réttuzk |
3rd-person plural | réttask | réttusk |
subjunctive | present | past |
1st-person singular | réttumk | réttumk |
2nd-person singular | réttisk | réttisk |
3rd-person singular | réttisk | réttisk |
1st-person plural | réttimsk | réttimsk |
2nd-person plural | réttizk | réttizk |
3rd-person plural | réttisk | réttisk |
imperative | present | |
2nd-person singular | rézk | |
1st-person plural | réttumsk | |
2nd-person plural | réttizk |
Related terms
- réttr (“right”)
Descendants
- Icelandic: rétta
- Faroese: rætta
- Norwegian:
- Norwegian Nynorsk: retta, rette
- Norwegian Bokmål: rette
- Old Swedish: rǣtta
- Swedish: rätta
- Danish: rette
- Westrobothnian: riit, retn
- Elfdalian: retta, raita
- Gutnish: rete, ret', reta
References
- rétta in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press