rozpruć
Polish
Etymology
From roz- + pruć.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈrɔs.prut͡ɕ/
- Rhymes: -ɔsprut͡ɕ
- Syllabification: roz‧pruć
Verb
rozpruć pf (imperfective rozpruwać)
- (transitive) to unstitch, to unpick
- (transitive) to rip apart, to tear open
- (reflexive) to unravel, to become unstitched
Conjugation
Conjugation of rozpruć pf
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
person | masculine | feminine | neuter | virile | nonvirile | |
infinitive | rozpruć | |||||
future tense | 1st | rozpruję | rozprujemy | |||
2nd | rozprujesz | rozprujecie | ||||
3rd | rozpruje | rozprują | ||||
impersonal | rozpruje się | |||||
past tense | 1st | rozprułem | rozprułam | rozpruliśmy | rozprułyśmy | |
2nd | rozprułeś | rozprułaś | rozpruliście | rozprułyście | ||
3rd | rozpruł | rozpruła | rozpruło | rozpruli | rozpruły | |
impersonal | rozpruto | |||||
conditional | 1st | rozprułbym | rozprułabym | rozprulibyśmy | rozprułybyśmy | |
2nd | rozprułbyś | rozprułabyś | rozprulibyście | rozprułybyście | ||
3rd | rozprułby | rozprułaby | rozprułoby | rozpruliby | rozprułyby | |
impersonal | rozpruto by | |||||
imperative | 1st | niech rozpruję | rozprujmy | |||
2nd | rozpruj | rozprujcie | ||||
3rd | niech rozpruje | niech rozprują | ||||
passive adjectival participle | rozpruty | rozpruta | rozprute | rozpruci | rozprute | |
anterior adverbial participle | rozpruwszy | |||||
verbal noun | rozprucie |
Related terms
noun
- rozporek
Further reading
- rozpruć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- rozpruć in Polish dictionaries at PWN