rozmyślny
Polish
Etymology
From rozmysł + -ny.
Pronunciation
- IPA(key): /rɔzˈmɨɕ.lnɨ/
Adjective
rozmyślny (not comparable, adverb rozmyślnie)
- aforethought, deliberate
- Synonyms: nieprzypadkowy, umyślny, zamierzony
Declension
declension of rozmyślny
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
nominative, vocative | rozmyślny | rozmyślne | rozmyślna | rozmyślni | rozmyślne | ||
genitive | rozmyślnego | rozmyślnej | rozmyślnych | ||||
dative | rozmyślnemu | rozmyślnym | |||||
accusative | rozmyślnego | rozmyślny | rozmyślne | rozmyślną | rozmyślnych | rozmyślne | |
instrumental | rozmyślnym | rozmyślnymi | |||||
locative | rozmyślnej | rozmyślnych |
Derived terms
- (noun) rozmyślność
Related terms
- (verbs) rozmyślać, rozmyślić
- (noun) rozmysł
Further reading
- rozmyślny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- rozmyślny in Polish dictionaries at PWN