resmî dil
Turkish
Etymology
From resmî (“official, formal”) + dil (“language”)
Noun
resmî dil (definite accusative resmî dili, plural resmî diller)
- official language
Declension
Inflection | ||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | resmî dil | |||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | resmî dili | |||||||||||||||||||||||||
Singular | Plural | |||||||||||||||||||||||||
Nominative | resmî dil | resmî diller | ||||||||||||||||||||||||
Definite accusative | resmî dili | resmî dilleri | ||||||||||||||||||||||||
Dative | resmî dile | resmî dillere | ||||||||||||||||||||||||
Locative | resmî dilde | resmî dillerde | ||||||||||||||||||||||||
Ablative | resmî dilden | resmî dillerden | ||||||||||||||||||||||||
Genitive | resmî dilin | resmî dillerin | ||||||||||||||||||||||||
|
Antonyms
- konuşma dili